Doprava zadarmo od 24,99 €. Viac info.
Bookbot

Plastic rozen

Uložiť

Hodnotenie knihy

Parametre

  • 272 stránok
  • 10 hodin čítania

Viac o knihe

`Uit gemakzucht laat ik mijn kinderen zo veel mogelijk hun eigen gang gaan, zegt Sylvia Witteman in een van haar columns. Een bevrijdende uitspraak bij het getob over goed moederschap versus de noodzaak gewoon de dag door te komen. In deze bundel staan de hoogtepunten uit meer dan tien jaar verslaggeving over het hedendaags gezinsleven. Over het leed dat kinderfeestje heet; de vaststelling dat kinderen graag dood lijken te willen en projectielbraken. Het eindigt meestal aldus: `Als de kinderen s avonds eindelijk allemaal in bed liggen, zak ik met een borrel op de bank, of ruggelings op de keukenvloer, afhankelijk van de graad van uitputting. Geen ouder, maar zeker geen moeder kan zonder dit boek. Laat die rozen maar zitten

Nákup knihy

Plastic rozen, Sylvia Witteman

Jazyk
Rok vydania
2015
Väzba
(mäkká),
Stav knihy
Dobrá
Cena
1,59 €
Kúpte si túto knihu iba za 1 €

Doručenie

  • Doprava zadarma od 24,99 € po celom Slovensku! Viac info

Platobné metódy

3,7
Veľmi dobrá
99+ Hodnotenie

Tu nám chýba tvoja recenzia

Titul
Plastic rozen
Jazyk
holandsky
Rok vydania
2015
Väzba
mäkká
Počet strán
272
ISBN10
9038800479
ISBN13
9789038800479
Série
Štítky
Hodnotenie
3,7 z 5
Anotácia
`Uit gemakzucht laat ik mijn kinderen zo veel mogelijk hun eigen gang gaan, zegt Sylvia Witteman in een van haar columns. Een bevrijdende uitspraak bij het getob over goed moederschap versus de noodzaak gewoon de dag door te komen. In deze bundel staan de hoogtepunten uit meer dan tien jaar verslaggeving over het hedendaags gezinsleven. Over het leed dat kinderfeestje heet; de vaststelling dat kinderen graag dood lijken te willen en projectielbraken. Het eindigt meestal aldus: `Als de kinderen s avonds eindelijk allemaal in bed liggen, zak ik met een borrel op de bank, of ruggelings op de keukenvloer, afhankelijk van de graad van uitputting. Geen ouder, maar zeker geen moeder kan zonder dit boek. Laat die rozen maar zitten