Yüreğime Dokunan Eller - 67. BASKI

Viac o knihe

Annemin beni eve hapsetmesiyle basladi esaretim, bazen basimi disari cikarmak istedigimde babamin bakislari perdeliyordu hayallerimi.Buyuyup okula basladigimda ogretmenim beynimi kelepceledi, bir sure sonra da 'elalem' ordusu gonul gozumu kapatmaya calisti.Kendimi uzerine beton dokulmus bir fidan gibi hissediyordum, uzeri ortulmus sessiz, birakilmis caresiz. Ama ben beton duvarlari yikip, kusatilmisliktan kurtulmak istiyordum. Etrafimi cevreleyen sinirlarin otesine uzanip, ozgurluk denizinde yuzmek istiyordum.Gokyuzunde bulutlarla beraber suzulup, esen ruzgarlarla birlikte dunyayi kesfetmek istiyordum. Beynimdeki masali, yasamimdaki efsaneye donusturmek istiyordum.Sence ben bunu basarabilecek miyim?Bu oykumun icinde sende varsin; uzuntulerin, mutluluklarin, ofken, nesen, en onemlisi hayallerin. Gecmisin burada, haydi gel, gelecegimizi de beraber yazalim.(Tanitim Bulteninden)Sayfa 312Baski 2015 Yediveren Yayinlari