Annet Huizing Poradie kníh (chronologicky)

Waarom heeft niemand ooit tegen Ole gezegd dat hij een opa had? En waarom wordt hem pas nu verteld dat hij is overleden? Zijn vader zegt alleen dat het een vreselijke man was, maar welke geheimen verbergt hun relatie? Voor Ole komt het verleden tot leven wanneer hij samen met zijn vader moet verhuizen naar het oude huis van zijn opa, aan de grens tussen Nederland en België, in afwachting van de verkoop. In dit grensgebied vochten ze in de jaren '50 en '60 van de vorige eeuw een felle oorlog om de smokkel van boter. Ole is nieuwsgierig en geïnteresseerd om meer te weten te komen totdat hij ontdekt hoe de Geschiedenis met een grote G onontkoombaar verweven is met de geschiedenis van zijn familie. En niets zal meer zijn zoals het was. Een nieuw overtuigend en origineel roman dat diepgaande thema's aanraakt zoals familiegeheimen, schuldgevoel en illegaliteit.

Wie durft een Vlaming te helpen die in de Eerste Wereldoorlog zijn land is ontvlucht en hier niet welkom is? Wat doe je als er opeens een nieuw kind uit een ver land bij je in de klas komt? Zou jij mensen tijdens de Hongerwinter van eten hebben voorzien? Hoe stel je je op als je vader wordt opgepakt in een demonstratie tegen asielzoekers? En wie kom je tegen op Mars als je de aarde hebt moeten ontvluchten? Jan Terlouw, Gijs Wanders, Margaretha van Andel, Ariënne Bolt, Alyze Bos, Pieter Koolwijk, Joyce Pool, Jesse Goossens, Mireille Geus, Carolien Ceton, Anna van Praag, Jowi Schmitz, Peter-Paul Rauwerda, Ellen van Velzen, Lenneke Westera, Eva Moraal, Marloes Morshuis, Sjoerd Kuyper en Annet Huizing laten zien dat vriendschap grenzen en culturen, afkomst en geaardheid overstijgt. En dat vluchtelingen welkom zijn. Verhalen en gedichten over heden, verleden en toekomst – en zelfs een vleugje fantasy.

Katinka ha tredici anni e vorrebbe essere una scrittrice. Le storie le si affollano in testa, ma non sa come metterle su carta. Finalmente trova il coraggio di chiedere alla sua vicina di casa, Lidwien, che è un'autrice famosa, di darle lezioni di scrittura. Mentre si occupano del giardino, tagliano l'erba, riordinano, Lidwien suggerisce a Katinka come riuscire a trovare il suo stile, cosa scrivere e cosa non esplicitare... E Katinka comincia a scrivere. Scrive di suo padre, della sua nuova fidanzata, scrive di sé e riesce finalmente a esprimere quanto le manchi la mamma che è morta quando lei aveva solo tre anni. Ed è così che Katinka, imparando a osservare se stessa e gli altri come personaggi di un romanzo, si ritrova per caso ad aver scritto un libro.