Książka jest wynikiem badań autora, przeprowadzonych w Instytucie Gaucka, a jej pierwsze niemieckie wydanie zaprezentowano w 1996 r. na Targach Książki we Frankfurcie, co wzbudziło duże zainteresowanie mediów oraz publiczną debatę. Publikacja bada wpływ Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego na literaturę NRD, ukazując, w jaki sposób kontrola i sterowanie wpływały na twórczość literacką. Joachim Walther dodaje do pierwotnych tekstów literackich ukryte konteksty, analizując relacje między partyjnymi zleceniodawcami a aparatem bezpieczeństwa. Kluczowym elementem jego studium jest analiza metod kontroli, infiltracji i sterowania życiem literackim, które sięgały od „wyczerpania” do „rozłożenia”. Autor szczegółowo opisuje, jak pisarze uznawani za „wrogo-negatywnych” byli operacyjnie rozpracowywani, a także jaką rolę odgrywali nieoficjalni współpracownicy w tym procesie. Książka dostarcza cennych informacji na temat mechanizmów, które kształtowały literacką rzeczywistość w NRD, oraz przedstawia złożoność relacji między władzą a twórcami.
