Pawlikowska-Jasnorzewska Maria Knihy

Mistrzyni poezji miłości, Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, w sposób naturalny i piękny mówi o gwałtowności i delikatności uczuć. Używając palety różnych barw i odcieni – od radosnych, żartobliwych, przez nostalgiczne, po ciemne, katastroficzne – snuje refleksję nad światem. Fascynuje ją natura, filozofia i spirytyzm, zastanawia się nad przemijaniem i śmiercią. Poetka często pyta o zagadkę istnienia. Istnienia, którego miłość jest najbardziej fascynującym i tajemniczym przejawem.

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska (1891-1945) polska poetka i dramatopisarka. Pochodziła z inteligenckiej rodziny, była córką malarza Wojciecha Kossaka i Marii z Kisielnickich. W rodzinnym domu poetki, zwanym Kossakówka, często gościły wybitne postaci ze świata literatury, sztuki i polityki, m.in. Henryk Sienkiewicz, Ignacy Jan Paderewski, Wincenty Lutosławski. Młoda Maria nie uczęszczała do szkoły, lekcje pobierała w domu, gdzie zdobyła gruntowne wykształcenie humanistyczne, przez krótki czas była wolną słuchaczką krakowskiej Akademii Sztuk Pieknych. Poetka była trzykrotnie zamężna. We wrześniu 1939 r. wyjechała do Francji, a następnie do Anglii, w której pozostała do końca swoich dni. Zmarła na chorobę nowotworową 9 lipca 1945 r. w Manchesterze. Najważniejszym motywem w twórczości Marii Pawlikowskiej- Jasnorzewskiej jest miłość, autorka często jest określana jako poetka miłości i mistrzyni miniatur poetyckich. Jej utwory są niezwykle klimatyczne i nastrojowe. Wpływ na jej twórczość miała m.in. filozofia Schopenhauera, Nietzschego, Bergsona oraz zainteresowania religią hinduską.

Mistrzyni poezji miłości, Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, w sposób naturalny i piękny mówi o gwałtowności i delikatności uczuć. Używając palety różnych barw i odcieni – od radosnych, żartobliwych, przez nostalgiczne, po ciemne, katastroficzne – snuje refleksję nad światem. Fascynuje ją natura, filozofia i spirytyzm, zastanawia się nad przemijaniem i śmiercią. Poetka często pyta o zagadkę istnienia. Istnienia, którego miłość jest najbardziej fascynującym i tajemniczym przejawem.

Klasyka literatury w nowej edycji to znakomity pretekst, by powrócić do dzieł wybitnych i ważnych przypomnieć je sobie, przeżyć i zinterpretować na nowo lub odkryć, czytając po raz pierwszy. Seria obejmuje arcydzieła polskiej i światowej literatury pięknej utwory, które mimo upływu lat wciąż zachwycają, intrygują, wzruszają i skłaniają do refleksji.

Wybrane wierszy czterech poetek polskich: Kazimiery Iłłakowiczówny, Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, Wisławy Szymborskiej i Ewy Lipskiej. Obok oryginałów polskich pomieszczono wersję niemiecką w przekładzie Karla Dedeciusa, która pozwala zgłębić warsztat translatorski tego poety.

Ta pięknie wydana książka zawiera szeroki wybór najbardziej cenionych wierszy Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej. Wiersze zostały zaczerpnięte z niemal wszystkich tomików, jakie poetka wydała w ciągu kilkudziesięciu lat pracy twórczej. Czytelnik znajdzie w zbiorze między innymi utwory Czas, krawiec kulawy, Fotografia, Laura i Filon, Miłość, Nike i wiele innych, które odegrały znaczącą rolę w dziejach polskiej kultury. Niejeden z nich był wielokrotnie wykonywany jako piosenka przez Ewę Demarczyk, Czesława Niemena, Krystynę Jandę i innych artystów. Lektura dla szkół średnich