Abū Ḥāmid Muḥammad ibn Muḥammad al-Ghazālī patril medzi najvýznamnejších a najvplyvnejších filozofov, teológov, právnikov a mystikov sunnitského islamu. V islamskej tradícii je považovaný za obnoviteľa viery, ktorý vrátil islamu jeho pôvodného ducha. Jeho dielo sa vyznačuje hlbokým ponorením do duchovných vied a kritikou dobovej filozofie, čím ovplyvnil neskoršie myslenie v Európe aj na Blízkom východe. Jeho práce si získali uznanie a dodnes sú predmetom štúdia a obdivu.
Topics discussed include: sincerity, the nature of intention, types of heart, the four poisons of the heart, seeking Allah's forgiveness, supplication, praying at night, love of Allah, hope in Allah, fear of Allah and many others.
This text covers those dimensions of Islamic rituals of worship - prayer, alsmgiving, fasting and pilgrimage - which are considered essential to inner fulfilment.
Book XVIII of the Revival of the Religious Sciences
ألف الغزالي "المنقذ من الضلال" بعد عودته من عزلته التي قضاها متنقلاً بين الشام والقدس ومكة، في مرحلة نضجه وتوضيح خياراته النهائية. يذكر الغزالي أن سنه قد نافت على الخمسين، مما يحدد زمن الكتاب في أواخر عام 499هـ وبدايات عام 500هـ في نيسابور، حيث عاد إلى التدريس في نظاميتها لتبيان حقيقة النبوة. يهدف الكتاب إلى تقديم رسالة لأخ في الدين، يطلب فيها الغزالي أن يوضح "غاية العلوم وأسرارها" وما قاساه في بحثه عن الحقائق وسط اضطراب الفرق. يسعى الغزالي من خلال هذا العمل إلى عرض مسار حياته الفكرية والروحية، وكيفية خروجه من الشك إلى اليقين. لم يجد الغزالي دواعي التصديق في علم الكلام أو الفلسفة، بل عند الصوفية، مما يثير تساؤلات حول هدفه من الكتاب: هل هو تبيان صحة مذهب الصوفية؟ وما هي الاعتبارات التي دفعته لذلك؟ تتطلب الإجابة قراءة واعية للكتاب، حيث يظل الغرض الأساسي للغزالي هو إنقاذ الناس من الضلال والإفصاح عن الأحوال عبر نشر حقيقة النبوة. تجدر الإشارة إلى أن أقدم نسخة من الكتاب تعود لعام 507 هـ، مما يضمن دقتها وقربها من المصدر الأصلي. وقد تميزت هذه الطبعة بعمل المحقق الذي شمل تعريفاً بعصر الغزالي وحياته وتحليل لمضمون الكتاب.
prières et invocations : extraits de l'Ihyâʾ ʻulum al-dîn
Quel croyant, sur le chemin de la rencontre divine, n'a pas recherché un guide spirituel ? Le grand théologien que l'Occident médiéval connut sous le nom d'Algazel, al-Ghazâlî (1058-1111), le fut sans conteste par son expérience personnelle de soufi. Il sut la traduire et la transmettre dans son oeuvre maîtresse : " Ihyâ' ulûm al-Dîn ", destinée à " redonner vie aux sciences de la religion ". Cet ouvrage, 4 tomes de 10 volumes chacun, constamment réédité, ne cesse de nourrir la vie spirituelle des croyants. Les pages dont nous donnons ici la traduction en sont extraites. Prière musulmane, on pense immédiatement à la prière coranique. Mais connaît-on suffisamment la place faite dans la piété musulmane à ces " instants de prière " que sont la remémoration de Dieu (dhikr), l'invocation (du‘â), la demande de pardon..., qui conduisent à la rencontre divine dans une prière ininterrompue au long des heures du jour et de la nuit ? Les conseils de Ghazâlî, toujours fondés sur le Coran et la tradition des soufis antérieurs, orientent le novice vers une mystique d'union, par l'amour. Beaucoup de croyants, même non musulmans, en feront leur profit. Ils y découvriront aussi la prière du Prophète Mohammed, bien sûr, mais également celles d'Adam, d'Abraham, de Jésus, de Fâtima...
Der Klassiker als Neuausgabe Das Elixier der Glückseligkeit zählt zu den wichtigsten und zugleich schönsten Texten des Islam. Es lehrt eine Haltung, „die aus der Gottesliebe erwächst und sich in Nächstenliebe ausdrückt“ (Annemarie Schimmel). Al Ghasâli, der große Erneuerer der islamischen Religion (1058-1111), schrieb sein Meisterwerk der Lebenskunst nach zehnjähriger Wanderschaft. Er hatte eine glänzende wissenschaftliche Karriere in Bagdad aufgegeben, um als Derwisch nach Damaskus, Jerusalem, Mekka und Alexandria zu pilgern. Aus der Verbindung von Theologie und erlebter Religion erwuchs ein Oeuvre, das der Menschheit das Geheimnis des Sufismus und die Weisheit des Herzens erschlossen hat.
İşbu kitab dört kısmdır. Birinci kısm, (Er-redd-ül-cemil li-ilâhiyyet-i Îsâ bi-sarih-il-İncil) kitabıdır. Bunu, imâm-ı Muhammed Gazâlî yazmış, Robert Chidiac fransızcaya terceme ederek, ikisini birlikde 1939 da Pârisde basdırmışdır. Kitâbda, Îså aleyhisselâmın, Allahü teâlânın kulu ve Peygamberi olduğu vesikalarla isbât edilmekdedir. İkinci kitab, yine imâm-ı Gazâlînin (Eyyühel-veled) risalesidir. Üçüncüsü, imâm-ı Rabbânînin (Mektûbât) kitabından seçme mektûblardır. Dördüncüsü, türkçe (Se'âdet-i Ebediyye) kitabının önsözünün ve sonsözünün arabî tercemesidir. Kitâb arabî olup, içinde Osmânlıca yazı hiç yokdur.
