Majgull Axelsson Knihy

An ihrem 85. Geburtstag bekommt Miriam Guldberg von ihrer Familie einen silbernen Armreif geschenkt, in den ihr Name eingraviert ist. Beim Anblick entfährt ihr der Satz: »Ich heiße nicht Miriam.« Niemand in ihrer Familie kennt die Wahrheit über sie. Niemand ahnt etwas von ihren Wurzeln. Doch an diesem Tag lassen sich die Erinnerungen nicht länger zurückhalten. Zum ersten Mal in ihrem Leben erzählt sie davon, wie sie als Roma unter den Nazis lebte, im KZ war und als vermeintliche Jüdin nach Schweden kam.

Hoe sterk is de relatie tussen een moeder en haar drie pleegdochters als blijkt dat de moeder ook een kind van zichzelf heeft? ‘Een van mijn zussen heeft het leven gestolen dat voor mij bestemd was. Ik wil weten wie.’ Zo denkt de gehandicapte Desirée, die al een leven lang op bed ligt. Als baby is Desirée begin jaren vijftig door haar moeder, die vroeg weduwe was geworden, in een inrichting geplaatst. Daarna heeft de moeder drie pleegdochters opgevoed zonder hen te vertellen dat ze ook een dochter van zichzelf heeft: Desirée. Als Desirée het leven van haar ‘zussen’ binnendringt, wordt het evenwicht tussen de vrouwen ernstig verstoord.

Ta, kterou jsem se nestala, je zatím posledním románem švédské novinářky, reportérky a spisovatelky Majgull Axelssonové, která se celou svou tvorbou snaží upozornit na palčivé problémy setkávání bohatého a chudého světa. Její nejnovější dílo je příběhem rozdvojené identity, jejíž různé podoby se odvíjejí od rozhodující volby ve vypjatém životním okamžiku. Vyprávění o vině, vraždě, milosti a odpuštění je zasazeno na jedné straně do světa vysoké politiky, na straně druhé do vězeňského prostředí, bídy prostitutek a hrabivosti pasáků. V neposlední řadě je to i příběh o veliké touze po lásce a sounáležitosti. Kniha byla navržena na prestižní Cenu Severské rady za literaturu.

Als baby is de gehandicapte Desirée door haar alleenstaande moeder in een inrichting geplaatst. Haar moeder heeft zich daarna over drie pleegdochters ontfermd zonder hun te vertellen dat ze ook een eigen dochter heeft. Desirée komt hier achter en wil uitzoeken wie het leven leidt dat eigenlijk voor haar bedoeld was. Ze dringt het leven van haar 'zussen' binnen, maar verstoort zo het evenwicht tussen de vrouwen.

Ein vielschichtiger Psychokrimi und bewegende Familiensaga spielt im Polarmeer, wo die Krimiautorin Susanne herausfinden will, wer ihre Kajüte verwüstet. Ihre Vergangenheit, insbesondere die Verbindung zu ihrem verschwundenen Stiefbruder, wird zum Schlüssel der Ereignisse. Axelsson verknüpft Vergangenheit und Gegenwart spannend.

In Rosario is dood trekt Axelsson zich het lot aan van Rosario Baluyot, een Filippijns straatkind dat in het stilzwijgend getolereerde sekstoerisme werkt en in 1987 op elfjarige leeftijd sterft. Het meisje is het slachtoffer van een Oostenrijkse arts, die zodanig gruwelijk misbruik van haar maakt dat zij maanden later aan de gevolgen overlijdt. Axelsson reconstrueert het korte leven van het meisje in aaneengeschakelde verhalen, die door de schrijfster samen een documentaire roman worden genoemd.

De 42-jarige diplomate Cecilia Lind, gescheiden en moeder van een dochter, keert terug van haar post op de Filippijnen naar haar geboortedorp in Zweden om voor haar stervende moeder te zorgen. Aan het ziekbed van haar moeder denkt Cecilia terug aan haar jeugd, haar moeizame verhouding met haar ouders, en vooral aan het achtjarige Filippijnse zwerfkind Dolly dat ze had willen adopteren, maar tijdens een vulkaanuitbarsting heeft achtergelaten.

Minna is de eigenaresse van Sally’s Café-Restaurant. Wanneer herfststormen over de stad trekken nemen dorpsbewoners hun toevlucht tot Minna’s restaurant om aan het stijgende water en de rukwinden te ontkomen. Ieder van hen draagt een verhaal met zich mee. Niet het minst Minna zelf, die ondanks haar grote liefde voor haar dochter Sofia niet in staat was de grote zorgen te zien waaronder ze gebukt ging. Met grote gevolgen.

Märit hat Norrköping über fünfzig Jahre nicht betreten – und keine Sekunde hat sie den Ort, an dem sie in den sechziger Jahren ihre Kindheit verbracht hat, vermisst. An ihrem siebzigsten Geburtstag kehrt Märit nun in ihre Heimatstadt zurück. Hier wurde damals ihr geistig behinderter Bruder Lars in ein Heim gegeben und kam grausam zu Tode. Nie wurde darüber gesprochen. Doch Märit will nicht länger schweigen. Sie muss sich ihrer Vergangenheit stellen – und die Bewohner ihrer alten Heimat dazu bringen, es ihr gleich zu tun.