Meer dan veertien jaar deelde Jan Siebelink zijn leven met Tikker, een elegante hazewind. Van de leven heeft hij verslag gedaan. Hij weet waar hij over schrijft en hij doet dat liefdevol, met humor en een groot inlevingsvermogen. Siebelink observeert en ziet scherp. Zijn hond niet minder.
Huysmansova Biblia dekadencie s víziami konca sveta, ktoré majú neprekonateľnú hĺbku a farebnú silu. Joris-Karl Huysmans napísal toto dielo v roku 1884 ako spektakulárne protipól k dominantnému naturalizmu Zolu a aj voči svojej vlastnej naturalistickej minulosti; okamžite sa stalo „Biblí fin-de-siècle“ a jeho hrdina sa stal najdekadentnejším dandy z konca 19. storočia. Floressas Des Esseintes uniká pred hrubosťou a banalitou svojich súčasníkov do exilu svojho vidieckeho sídla, kde je spálňa zariadená ako mníšska cela a jeho slúžka je oblečená ako mníška. Všetko prírodné a patriace vonkajšiemu svetu je dôsledne udržiavané mimo dosahu, z umenia a umelého si vytvára vlastný raj. Dni plynú v rozkošných fantáziách o symbolistických obrazoch a literatúre, v rozkošiach farieb a vôní, v snoch, ktoré mu nahrádzajú realitu; Des Esseintes túži po stále morbídnejších zmyslových podnetoch. Svet umenia sa stáva krehkým: nočné mory a halucinácie o minulých excesoch prenikajú do existencie estetika, posúvajú jeho neurózu do extrému, až napokon len návrat k „normalite“ môže zachrániť jeho život.
Jan Siebelink is de schepper van vele onvergetelijke personages. Maar als stille getuigen zijn er in al zijn romans en verhalen ook altijd de bloemen en planten. Op de achtergrond vertellen ze een eigen verhaal, de geschiedenis van de kwekerij, en uiteindelijk zeggen ze ook veel over Jan Siebelink zelf. Onder zijn fijnzinnige pen krijgen de planten in dit herbarium een geheel nieuw leven, zoals nog nooit in een flora is beschreven. Ze gaan een geheimzinnig en ongekend verband aan. Schrijven is allereerst terugvinden. Planten en bloemen zijn voor mij vertrouwde tekens, bakens. Ze horen vanzelfsprekend bij het decor dat ik optrek voor mijn verhaal. Ik bedenk ze niet. Ze dringen zich niet op. Ze zijn er gewoon. Wegwijzers.
Naast de familie Sievez woont Henk Wielheesen, een jongen wie het spreken altijd moeilijk is afgegaan, en die bevriend is met zoon Ruben. Henk is nog jong als hij wordt overgeleverd aan de grillen van zijn stiefmoeder, en het is door toedoen van het buurgezin dat hij in veiligheid wordt gebracht. Als de stiefmoeder op gruwelijke wijze sterft, komt Henk werken in de kas van vader Sievez. Jan Siebelink volgt Henks eenvoudige leven, dat zich voornamelijk op het erf van zijn huis afspeelt. 'Henk Wielheesen stond aan het hek, met de haan afwisselend op zijn hand of schouder. Op dit moment schoof het dier heen en weer over zijn arm en hand. Het pikte met snelle bewegingen onder zijn vleugels.' In De buurjongen lezen we een heel leven, tot aan de dood, in kleine en veelzeggende details.
Ruben Sievez, de zoon uit Knielen op een bed violen, is in Margje een oudere man die gedurende een lange oudejaarsnacht terugkijkt op zijn leven, al dwalend door de leegstaande villa van zijn oom Anton. Daar, in de kelder, vond hij, een jongen nog, op een dag een album met daarin een foto van de oom met een jonge vrouw. In haar herkende Ruben onmiddellijk zijn moeder Margje, die op datzelfde moment boven thee dronk. Zijn leven lang zal Ruben over deze vrouw een onmogelijke droom koesteren. Hield zij immers niet meer van zijn jongere broer Thomas, die rebelleerde tegen zijn door de godsdienst bezeten vader? Hoe graag had Ruben niet de plek van zijn broer ingenomen. In Margje keren we terug naar het gezin Sievez. Maar ditmaal verschuift de blik van vader Hans naar de andere gezinsleden. In een betoverende stijl schetst Siebelink taferelen uit de bewogen geschiedenis van dit gezin - een gezin waar iedereen probeert iemand anders te worden.
Hoofdpersonen in Engelen van het duister zijn twee broers. Ze zijn de volwassen geworden zonen uit Knielen op een bed violen. Lucas is de uitverkoren zoon; hij is plichtsgetrouw en wordt gedreven door ambitie. De jongste, Casper, heeft hem nooit kunnen evenaren. Uiteindelijk weet geen van beiden te ontkomen aan de doem die over hun leven ligt. Het onderscheid tussen hemel en hel bestaat niet meer in Engelen van het duister. Elk op eigen wijze jagen Casper en Lucas hun verlossing na.
De jonge leraar Jeroen Swijgman krijgt een baan op een school in een klein stadje vlak bij zijn geboorteplaats. Onder de collega's heerst een haatdragende sfeer en er heeft zich een incident voorgedaan waarbij een van hen met een schaar is bewerkt. Tegen zijn wil raakt Swijgman bij de ingrijpende gebeurtenissen betrokken, en aan het eind van het boek leidt dat tot het uitvoeren van een noodlottige daad.
"Als Arthur met hoge snelheid per ambulance naar het ziekenhuis wordt gebracht, is hij er zeker van dat hij bezig is het leven te verlaten. Bijna vanaf de andere zijde overziet hij wat hij achterlaat, en vraagt zich af of het genoeg is"--Back cover.
Twee bevriende jonge officieren worden na de capitulatie van 15 mei 1940 op een geheime missie via Zeeland naar Duinkerken gestuurd; sluimerende, onderhuidse spanningen komen bloot te liggen. Gebaseerd op een ware gebeurtenis.