Arie van der Wal Knihy

An American sportswriter, an elusive German novelist, and a teenage student interact in an urban community on the U.S.-Mexico border where hundreds of young factory workers have disappeared.

Kniha poviedok nositeľa Nobelovej ceny sa stretáva na celom svete s vysokým ocenením rovnako čitateľov ako aj odbornej kritiky. Napriek tomu sa však autor dostal vraj do nemilosti veľkých svetových cestovných kancelárií. Podľa ich názoru hrdinovia dvanástich príbehov, ktoré sa odohrávajú vo veľkých európskych metropolách prežívajú samé nepríjemnosti, sklamania, osobné drámy a nekonečný pocit osamelosti a kniha pôsobí tak deprimujúco, že ich môže odradiť od dovolenky… Europania sa však väčšinou s pocitom vykorenenosti, osamelosti a bolesti človeka, o ktorej Márquez tak sugestívne píše, stotožňujú. Život je predsa nádherná bolesť. Život je smrť aj umieranie. Preto sú Márquézove vízie také nadčasové. Preto sú aj Európanovi také blízke.

Een jongen verbergt zich in een olijfboomgaard. Hij hoort dat de mannen uit het dorp hem zoeken en kruipt nog verder weg in zijn schuilplaats. Wanneer de stemmen wegsterven is hij helemaal alleen. Er ligt een oneindige, dorre vlakte voor hem die hij moet oversteken, verzengende hitte, honger en dorst trotserend. Midden in de nacht komt hij uitgeput aan bij het kampvuur van een oude geitenhoeder. Daar, onder de sterren, wordt een onuitgesproken vriendschap gesmeed die voor beiden van levensbelang zal blijken.

V knize se Márquez věnuje nejnovějším dějinám Kolumbie, země nevyhlášené občanské války a pověstných drogových kartelů. Popisuje událost, kdy došlo k únosům deseti známých novinářů: líčí, jak k nim došlo, potupné podmínky, v jakých mafie zajatce drží, i tragickou smrt dvou rukojmí. Souběžně s tím sledujeme jednání nejvyšších politických kruhů. Hlavními protihráči jsou doktor Villamizara, jehož manželka byla také unesena, a nechvalně proslulý Pablo Escobar.

Na de dood van haar man Nicanor verlaat de contactgestoorde Argentijnse Agata Cruz hun afgelegen boerderij om in de stad nog een flard geluk te vinden. Het was een liefdeloos samenleven. Het land is desolaat. De taal is even kaal. De vertaler Arie van der Wal schreef ook een iformatief nawoord. Verzorgde uitgave van Coppens & Frenks. JM

Als een broer met zijn twee zussen ter gelegenheid van de 80e verjaardag van hun moeder een feest wil organiseren, doet dit plan spoken uit het verleden tevoorschijn komen.

A gripping and poignant new novel from one of Latin America's greatest writers.

In Peru, eind jaren negentig van de 20ste eeuw, komt een succesvolle advocaat na het overlijden van zijn moeder op pijnlijke wijze via een mysterieuze brief in aanraking met het wrede oorlogsverleden van zijn vader.

From the famous Mexican author, Sergio Pitol, comes his 1988 classic translated by George Henson. Taming the Divine Heron, tells the semi-autobiographical story of a novelist working on his newest masterpiece. The protagonist struggles to tell the perfect story-his own, imagined protagonists mere imitations of the likes of Lord Jim and Alyosha Karamavoz. To help eradicate writer's block, Pitol uses his vessel to praise his own favorite authors. Pitol applauds Bakhtin's world building, Gogol's "carnivalesque [literary] breath", and Dante's dizzying intensity. The character finds a muse in Marietta Karapetiz who he aptly dubs Dante C. de la Estrella, and the two debate the literary greats. As the pair attempt to pull from the techniques of the world's best writers, Pitol creates a love letter to literature from around the globe while simultaneously telling his own magical story. To quote Pitol's protagonist, "the quality of the story, its effects, its brilliance, its intensity, ma[k]e the most absurd circumstances plausible". Taming of The Divine Heron, second in a trilogy including already-published The Love Parade (Deep Vellum, 2022), houses history, hyperrealism, myth, folklore, and memoir; to read Pitol is to appreciate the power of language.

La gran metáfora histórica de Donoso; la representación en clave del Chile de los años 70 y del golpe militar. Una brillante alegoría del poder y la rebelión. La mansión señorial donde los Ventura, sus cónyuges y sus treinta y cinco hijos pasan el verano, lejos de la civilización, se alza como un espejismo en medio de la llanura. Por sus salones, pasillos, escalinatas y torreones deambulan los niños, poblando la casa con intrigas, transgresiones y juegos que cuestionan una perversión mayor: el orden impuesto por sus aristocráticos padres. Los Ventura organizan un fastuoso día de campo para los mayores, y encierran a sus hijos en la enorme mansión, cercada por una reja de lanzas... ¿Qué hay más allá? La llanura ilimitada, los antropófagos, la naturaleza y sus fuerzas no domadas. Pero también en los niños anida la subversión. Y están solos.

Na een turbulente relatie van dertien jaar gaan twee mensen uit Buenos Aires uit elkaar.