Kristien Hemmerechts Knihy

Tragická smrt dvanáctileté Karen je ústředním motivem spojujícím osudy zdánlivě spolu nesouvisejících lidí z malého vlámského městečka. Nešťastné úmrtí napomáhá odhalit skrytá tajemství, která s sebou každý z nich nich nosí a o nichž z různých důvodů nechce – nebo nemůže hovořit. Jejich nevyhnutelné rozkrytí překvapivě zasahuje osudy ostatních. Brilantně vyprávěný příběh doplňují arabské pohádky a vyprávěnky Maročana Hassana, které Karen tak ráda poslouchávala… Skládanka překvapivě se prolínajících osudů.

Vijf verhalen over Janne en Jamila, die bij elkaar in de klas zitten. Ze komen uit heel andere gezinnen, maar zijn elkaars beste vriendinnen. De meiden werken aan hun spreekbeurt, gaan met de ouders van Jamila naar Parijs en bezoeken de dierentuin. Vanaf ca. 9 jaar.

An elegant survey of over seventy works of art featuring women reading throughout history. What is it about a woman reading that has captivated hundreds of artists over the centuries? Stefan Bollmann's Women Who Read Are Dangerous explores this popular subject in more than seventy artworks—drawings, paintings, photographs, and print—by iconic artists such as Henri Matisse, Edward Hopper, Suzanne Valadon, August Sander, Rembrandt, and many more. As the book’s provocative title indicates, a woman reading was once viewed as radical. In chapters, such as “Intimate Moments” and “The Search for Oneself,” Bollmann profiles how a woman with a book was once seen as idle or suspect and how women have gained autonomy through reading over the years. Bollmann offers intelligent and engaging commentary on each work of art in Women Who Read Are Dangerous, telling us who the subject is, her relationship to the artist, and even what she is reading. With works ranging from a 1333 Annunciation painting of the angel Gabriel speaking to the Virgin Mary, book in hand, to twentieth-century works, such as a stunning photograph of Marilyn Monroe reading Ulysses, this appealing survey provides a veritable slideshow of the many iterations of a woman and her book—a compelling subject to this day. An excellent gift for graduates, teachers, or Mother’s Day, this elegant book should appeal to anyone interested in art, literature, or women’s history.

Voor iedereen die van lezen houdtWant iedereen moet de kans krijgen om te leren lezen en schrijvenMeer dan 76 miljoen kinderen in ontwikkelingslanden gaan niet naar de basisschool. Ze leren niet lezen of schrijven. De opbrengst van Stampvol spannende verhalen voor het goede doel komt ten goede aan de non-profitorganistatie Room to Read, die boeken en scholing verzorgt voor kinderen in Azië en Afrika. Room to Read heeft inmiddels de levens van meer dan 3,1 miljoen kinderen veranderd. Elk verkocht boek van Stampvol spannende verhalen levert 5 schoolboeken op.Stampvol spannende verhalen voor het goede doel bevat korte verhalen, voor het merendeel speciaal voor deze gelegenheid geschreven, van de succesvolste Nederlandse en Vlaamse thrillerschrijvers van dit moment. Willem Asman, Marianne en Theo Hoogstraaten, Bavo Dhooge, Nicolet Steemers, Simon de Waal, Alex van Galen, Daniëlle Hermans en alle andere auteurs in deze bundel, en diverse bedrijven die hielpen bij het tot stand komen van deze uitgave, werkten allemaal belangeloos mee.Deze bundel bevat tevens een bon om een maand lang mee te spelen in de Sponsor Bingo Loterij.

Op 22 mei 1997 overleed onverwachts de Vlaamse dichter Herman de Coninck. Hij was met collega-schrijvers onderweg naar de opening van een literair congres in Lissabon. In Taal zonder mij herleest zijn weduwe, Kristien Hemmerechts, zijn poëzie en gaat daarbij vooral in op het expliciet autobiografische karakter van veel van zijn gedichten. Aan de hand van correspondentie en herinneringen bouwt ze een beeld op van zijn poëtica en zijn persoonlijkheid. Ze komt tot de slotsom dat ze hem nu pas echt begrijpt.

De teksten die in Als een kinderhemd bijeen zijn gebracht gaan over verlies van ouders, kinderen en geliefden, maar ook over verlies van onschuld en illusies. En over de verwerking van dat verlies. Soms zíjn ze de verwerking van een verlies, wat merkbaar is aan de grote intensiteit waarmee ze zijn geschreven.Of Kristien Hemmerechts nu schrijft over huiswerk of literatuur, over muziek of Cambodja, over haar ouderlijk huis of over haar overleden echtgenoot, de dichter Herman de Coninck, haar observaties verrassen telkens weer. Soms schrijft ze autobiografisch, soms juist niet, maar altijd slaat ze de wereld met een open en onbevangen blik gade.Haar eerlijkheid, humor en haar scherpe blik maken het lezen van de hier verzamelde stukken tot een bijzondere belevenis.

De literaire verwerking van de Vlaamse schrijfster van de dood van haar man, de dichter Herman de Coninck (1944-1997).

Op 1 maart 2004 ging in het Belgische Aarlen het proces tegen Marc Dutroux van start. Bijna acht jaar eerder waren Sabine en Laetitia onder het oog van de camera uit zijn kelder verlost. Voor zijn vier andere slachtoffers Julie, Melissa, Ann en Eefje was het te laat. België zou nooit meer hetzelfde land zijn. De affaire laat niemand onberoerd. Deze roman volgt het wel en wee van een aantal doodgewone Belgen in die turbulente tijd. Aline houdt haar jonge kinderen angstvallig in de gaten; Rie herinnert zich haar vaders al te intieme omgang met zijn dochters. En dan is er Paul, een eenzame man, die achterdocht wekt. Wat voert hij in zijn schild? Is hij ook een Dutroux? En wie of wat kan hem redden?

Onderwerp jezelf aan de discipline om iedere dag bijvoorbeeld dertig minuten te schrijven. Dat was de opdracht die Kristien Hemmerechts haar studenten gaf, maar in werkelijkheid gaf ze die opdracht aan zichzelf. Van 5 februari 2001 tot 15 februari 2002 hield ze nauwgezet een dagboek bij om zo veel mogelijk de waarheid te zeggen. In dat jaar bracht ze veel tijd aan haar werktafel door, maar gaf ze ook lezingen in Nederland, België, Italië, Hongarije en Duitsland. Ze ontmoette lezers en schrijvers, fietste samen met haar vriend op de tandem door Madagaskar, volgde met verbijstering de terroristische aanslag in New York en de bombardementen op Afghanistan; ze kookte maaltijden, ging uit met vrienden, gaf les, ergerde zich, wond zich op en genoot. Dikwijls werd het dagboek een geheugenboek wanneer een beeld, een gebeurtenis of een uitspraak haar terug naar het verleden sleurden. Een onschuldig kaartje van een behulpzame lezeres confronteerde haar echter met de onbetrouwbaarheid van haar geheugen. Een cruciale herinnering aan haar kindertijd, die ze in menig interview enthousiast had verteld, bleek niet met de waarheid te stroken. De waarheid, moest zij vaststellen, laat zich niet zo makkelijk zeggen.