Stefan Żeromski Knihy

V striedajúcich sa dramatických a lyrických obrazoch ukazuje tento román širokú panorámu poľského života na prelome 18. a 19. storočia po tragickom páde štátu a prvé pokusy znovunadobudnúť nezávislosť, ktoré v čase napoleonských vojen vychádzali z kruhov tzv. šľachtických revolucionárov

Sociálny román, klasické dielo poľskej literatúry. Odohráva sa vo Varšave, Paríži, prepychových kúpeľoch aj sliezskych baniach a jeho hrdinom je židovský lekár, predstaviteľ pokrokovej inteligencie. Sám vyšiel z úbohých pomerov a dosiahnuc vyššieho stupňa na spoločenskom rebríčku, začnebojovať o odstránenie najkrikľavejších chýb spoločnosti vedený vierou vo vyššie poslanie lekárstva, ktoré skôr či neskôr "bude určovať životné dráhy ľudovým masám, povznesie ich a obrodí svet".

Hlavnou témou knihy je podrodná analýza odnárodňovacích metód cárskej administrácie, ktorá sa zo všetkých síl usiluje vytrhnúť dorastajúcu mládež z jej prirodzených národných koreňov a vychovať z nej oddaných synov "veľkej, svätej Rusi".

Třídílný román z konce 18. a počátku 19. století, z období vzniku polských legií v Napoleonské armádě.

Soubor povídek významného polského spisovatele, pokračovatele Stanislawa Przybyszewského.

Příběh středostavovské dívky, jejíž osudy utvářela nejen nešťastná láska, ale i náhoda, setkání se zločinem, vražda a oběť nejvyšší.

Třídilný román z konce 18. a počátku 19. století, z období vzniku polských legií v Napoleonské armádě.

Třídilný román z konce 18. a počátku 19. století, z období vzniku polských legií v Napoleonské armádě.

Sága polského hrdinství a utrpení, podávající ve zkratce obraz lednového povstání 1863. Hrdina povídky, povstalecký voják, je v bitvě u Malogošče těžce raněn a dopraven na ztracený dvorec v lesích, kde ho ošetřuje a skrývá statečná dívka. Vzniká mezi nimi kouzelný příběh lásky, jehož tragický konec symbolisuje úděl Polska oné doby.

Historický román zachycující zrod polských legií a jejich boje po boku napoleonských armád.

Sociální román, klasické dílo polské literatury. Odehrává se ve Varšavě, Paříži, přepychových lázních i slezských dolech a jeho hrdinou je židovský lékař, představitel pokrokové inteligence. Sám vyšel z ubohých poměrů a dosáhnuv vyššího stupně na společenském žebříčku, začne bojovat o odstranění nejkřiklavějších vad společnosti veden vírou ve vyšší poslání lékařství, které dříve či později „bude určovat životní dráhy lidovým masám, povznese je a obrodí svět“.

Cyklus próz zahrnuje historii Pomoří od dob Vikingů až po první léta po I. světové válce. Všecky prózy jsou spojeny postavou zlého ducha Smutka; je to postava, která se objevuje v lidových kašubských pohádkách, z níž Žeromski učinil symbol germanizace - a zla vůbec. Smutek přichází do Pomoří s dobyvatelskými Vikingy, převtěluje se do mnoha podob a škodí, kde může. Lidé se však ubrání jeho nástrahám, takže nakonec z Pomoří odchází. V cyklu těchto próz poznáváme nejen historii polského Pomoří, ale ve zkratce i dějiny celého Polska.

Dzieje grzechu to dramatyczna historia młodej dziewczyny z dobrego domu, która pod wpływem miłości łamie wszystkie wpojone jej zasady. Główna bohaterka, Ewa, zakochuje się w wynajmującym pokój w domu jej matki, Łukaszu. Okazuje się jednak, że mężczyzna jest żonaty i nie mogąc uzyskać rozwodu – zostawia dziewczynę. Ona mimo wszystko postanawia go odnaleźć… Dzieje grzechu od razu wywołały sprzeczne oceny. Krytyka zaskoczona tematyką utworu dopatrywała się dewiacji znakomitego talentu, podejrzewano pisarza o erotomanię lub histerię, uważano, że utwór jest pozbawiony sensu i idei. Wszystkie te reakcje wywołało pierwsze tak odważne w polskiej literaturze ukazanie tematyki seksualnej. Warto przekonać się, co było przyczyną tak skrajnych emocji.

Dzieje grzechu to dramatyczna historia młodej dziewczyny z dobrego domu, która pod wpływem miłości łamie wszystkie wpojone jej zasady. Główna bohaterka, Ewa, zakochuje się w wynajmującym pokój w domu jej matki, Łukaszu. Okazuje się jednak, że mężczyzna jest żonaty i nie mogąc uzyskać rozwodu – zostawia dziewczynę. Ona mimo wszystko postanawia go odnaleźć… Dzieje grzechu od razu wywołały sprzeczne oceny. Krytyka zaskoczona tematyką utworu dopatrywała się dewiacji znakomitego talentu, podejrzewano pisarza o erotomanię lub histerię, uważano, że utwór jest pozbawiony sensu i idei. Wszystkie te reakcje wywołało pierwsze tak odważne w polskiej literaturze ukazanie tematyki seksualnej. Warto przekonać się, co było przyczyną tak skrajnych emocji.

Doktor Tomasz Judym po zakończonej praktyce lekarskiej w Paryżu powraca do Warszawy. Ze smutkiem stwierdza, że nie ma szans na poprawienie losu ludzi z nizin społecznych, ludzi, z których i on pochodzi. Ani posada lekarza w ekskluzywnym uzdrowisku w Cisach, ani miłość do Joasi Podborskiej nie są w stanie zagłuszyć jego poczucia winy wobec najuboższych.

Przedwiośnie to wybitna powieść Stefana Żeromskiego wydana w 1924 (z datą 1925) w Warszawie. Składa się z trzech części: „Szklane domy”, „Nawłoć”, „Wiatr od wschodu”. Opowiada o życiu Cezarego Baryki, urodzonego i wychowanego w Baku, przyjeżdżającego do odrodzonej po I wojnie światowej Polski. Tytuł utworu ma charakter metaforyczny. Można go zrozumieć jako czas, w którym kształtowało się państwo polskie po okresie zaborów, a w kraju panował niepodległościowy entuzjazm. W roku 1928 swoją premierę miała adaptacja Przedwiośnia w reżyserii Henryka Szaro. Powieść Żeromskiego przeniósł na ekran Filip Bajon. Film Przedwiośnie miał swoją premierę 2 marca 2001 roku, a główną rolę Cezarego Baryki zagrał Mateusz Damięcki. „Polska szklanych domów” weszła do tradycji kultury polskiej jako gorzka refleksja na temat wspaniałych, ale niespełnionych oczekiwań na kraj naszych marzeń. Gorzka – bo rzeczywistość okazał się nie taka, jakiej spodziewał się Cezary Baryka. I do dzisiaj taka nie jest…

Polski nie ma na mapach Europy. Polacy starają się jednak funkcjonować w obrębie państw zaborczych. Chcą się kształcić, robić karierę, żyć. Nauka to konieczność, bo tylko ona otwiera drogę do niezależności i samodzielności. Tak myślą państwo Borowiczowie, kt�rzy decydują się oddać swojego ukochanego jedynaka, Marcinka, do szkoły. Chłopiec przybywa do klerykowskiego gimnazjum jako uległy, got�w na spełnienie wszelkich nakaz�w rosyjskich nauczycieli uczeń. Opuści je jako ktoś zupełnie inny - dorosły, dojrzały, świadomy tego, kim jest młody człowiek.

Syzyfowe prace to powieść o dorastaniu i dojrzewaniu do patriotyzmu, o odnajdywaniu w sobie miłości do ojczystego kraju i o walce z tymi, którzy chcą tę miłość zniszczyć. Autor, opisując losy dwóch głównych bohaterów Marcina Borowicza i Andrzeja Radka, ukazuje warunki, w jakich żyła i uczyła się młodzież polska mieszkająca w zaborze rosyjskim, metody rusyfikacji i próby przeciwstawiania się jej. Ale powieść ta to także książka o pierwszych, niezapomnianych miłościach; o przyjaźniach, które przetrwają najcięższe próby i pokonają nawet nieubłaganie płynący czas. Symboliczna jest przede wszystkim sama wymowa tytułu: syzyfowe prace były bowiem w zamyśle autora bezskutecznymi zabiegami zaborców mającymi na celu wynarodowienie polskiej młodzieży. Stefan Żeromski (1864-1925) urodził się 14 października 1864 r. w Strawczynie, pochodził ze zubożałej rodziny szlacheckiej. Znamienity polski prozaik, publicysta, dramaturg zwany sumieniem polskiej literatury; autor m.in. Ludzi bezdomnych, Wiatru od morza, Popiołów i Przedwiośnia. Zmarł 20 listopada 1925 r. w Warszawie.

Książę Józef Odrowąż, ciężko ranny powstaniec styczniowy, znajduje schronienie w zrujnowanym dworze energicznej Salomei Brynickiej. Między młodymi ludźmi stopniowo narasta uczucie dla bezgranicznie oddanej Józefowi dziewczyny staje się ono najważniejszym przeżyciem, jakiego do tej pory doświadczyła. Zdeterminowana postanawia walczyć o miłość, co doprowadza do niespodziewanego finału.