Bookbot

Góry Parnasu

Hodnotenie knihy

Parametre

  • 128 stránok
  • 5 hodin čítania

Viac o knihe

Miłosz i powieść science-fiction? Tak, bo najlepsze futurystyczne antyutopie mają to do siebie, że potrafią się sprawdzać. Samotne jednostki poświęcone obsesyjnemu „zabijaniu czasu”, niezdolne do empatii, komunikacji i budowy wspólnoty, ludzie miotający się między bezsensowną konsumpcją, nihilistycznym terrorem i samobójstwem. A ponad nimi – technokratyczna kasta uprzywilejowanych. Góry Parnasu, niewydane dotąd dzieło Czesława Miłosza, to kolejny rozdział „wielkiej realistycznej powieści”, którą pisał przez całe życie. Autobiograficzne aluzje i liczne odniesienia do epoki – od Freuda i Herberta Marcuse, przez rewoltę roku 1968 aż po kościelne aggiornamento i Jana XXIII – składają się na gorzki raport ze stanu naszej cywilizacji. W poczuciu kryzysu powieściowej formy Miłosz nie ukończył swojego dzieła. Pozostawił jednak otwarte pytanie o możliwość świata lepszego niż jest oraz nadzieję, że możliwa jest wiara w świecie bez Boga. Wiara w samą możliwość – w coś, czego nie ma, ale może się stać.

Nákup knihy

Góry Parnasu, Czesław Miłosz

Jazyk
Rok vydania
2012
product-detail.submit-box.info.binding
(pevná)
Akonáhle sa objaví, pošleme e-mail.

Platobné metódy

2,7
Dobrá
19 Hodnotenie

Tu nám chýba tvoja recenzia

Titul
Góry Parnasu
Jazyk
poľsky
Rok vydania
2012
Väzba
pevná
Počet strán
128
ISBN10
8363855014
ISBN13
9788363855017
Série
Štítky
Beletria, Sci-Fi
Hodnotenie
2,7 z 5
Anotácia
Miłosz i powieść science-fiction? Tak, bo najlepsze futurystyczne antyutopie mają to do siebie, że potrafią się sprawdzać. Samotne jednostki poświęcone obsesyjnemu „zabijaniu czasu”, niezdolne do empatii, komunikacji i budowy wspólnoty, ludzie miotający się między bezsensowną konsumpcją, nihilistycznym terrorem i samobójstwem. A ponad nimi – technokratyczna kasta uprzywilejowanych. Góry Parnasu, niewydane dotąd dzieło Czesława Miłosza, to kolejny rozdział „wielkiej realistycznej powieści”, którą pisał przez całe życie. Autobiograficzne aluzje i liczne odniesienia do epoki – od Freuda i Herberta Marcuse, przez rewoltę roku 1968 aż po kościelne aggiornamento i Jana XXIII – składają się na gorzki raport ze stanu naszej cywilizacji. W poczuciu kryzysu powieściowej formy Miłosz nie ukończył swojego dzieła. Pozostawił jednak otwarte pytanie o możliwość świata lepszego niż jest oraz nadzieję, że możliwa jest wiara w świecie bez Boga. Wiara w samą możliwość – w coś, czego nie ma, ale może się stać.