Bookbot

O niedogodności narodzin

Hodnotenie knihy

Viac o knihe

O niedogodności narodzin Emil Cioran (1911-1995), rumuńsko-francuski filozof, pisał w późnym okresie życia. Książka z 1973 roku nawiązuje stylem i treścią do wcześniejszych dzieł, takich jak "Na szczytach rozpaczy" czy "Okno na Nic". Aforystyczna forma przypomina Nietzschego, a radykalizm nihilizmu Ciorana go przewyższa. Negując wszelkie doczesne zaangażowanie, w tym religijne, autor bada paradoksalne ograniczenie wolności, jakim jest życie. Podobnie jak katarzy i hinduiści, postrzega istnienie jako nieszczęście. Życie jako ucieczka przed katastrofą narodzin prowadzi go do wizji innej wolności niż ta, którą oferuje cywilizowany świat: "Chciałbym być wolny, wolny do upojenia. Wolny jak umarły w powiciu." Mimo sceptycyzmu wobec życia, przyznaje: "Nikt bardziej ode mnie nie ukochał tego świata." Narodziny, będące komicznym przypadkiem, stają się większym problemem filozoficznym niż śmierć. Cioran, z neurotyczną filozofią, może wyzwalać tych, którzy ją zrozumieją. Współczesni myśliciele nie dorównują mu w skrajności prowokacji, mizantropii i demaskacji. Jego filozofia jest jednocześnie ekstatyczna, znosząca granice ja i roztapiająca się w czasie sprzed narodzin.

Nákup knihy

O niedogodności narodzin, Emil Cioran

Jazyk
Rok vydania
2021
product-detail.submit-box.info.binding
(mäkká)
Akonáhle sa objaví, pošleme e-mail.

Platobné metódy

4,1
Veľmi dobrá
338 Hodnotenie

Tu nám chýba tvoja recenzia

Titul
O niedogodności narodzin
Jazyk
poľsky
Vydavateľ
Aletheia
Rok vydania
2021
Väzba
mäkká
Počet strán
300
ISBN10
8365680882
ISBN13
9788365680884
Série
Prvé vydanie
1973
Pôvodný názov
De l'inconvénient d'être né
Hodnotenie
4,05 z 5
Anotácia
O niedogodności narodzin Emil Cioran (1911-1995), rumuńsko-francuski filozof, pisał w późnym okresie życia. Książka z 1973 roku nawiązuje stylem i treścią do wcześniejszych dzieł, takich jak "Na szczytach rozpaczy" czy "Okno na Nic". Aforystyczna forma przypomina Nietzschego, a radykalizm nihilizmu Ciorana go przewyższa. Negując wszelkie doczesne zaangażowanie, w tym religijne, autor bada paradoksalne ograniczenie wolności, jakim jest życie. Podobnie jak katarzy i hinduiści, postrzega istnienie jako nieszczęście. Życie jako ucieczka przed katastrofą narodzin prowadzi go do wizji innej wolności niż ta, którą oferuje cywilizowany świat: "Chciałbym być wolny, wolny do upojenia. Wolny jak umarły w powiciu." Mimo sceptycyzmu wobec życia, przyznaje: "Nikt bardziej ode mnie nie ukochał tego świata." Narodziny, będące komicznym przypadkiem, stają się większym problemem filozoficznym niż śmierć. Cioran, z neurotyczną filozofią, może wyzwalać tych, którzy ją zrozumieją. Współczesni myśliciele nie dorównują mu w skrajności prowokacji, mizantropii i demaskacji. Jego filozofia jest jednocześnie ekstatyczna, znosząca granice ja i roztapiająca się w czasie sprzed narodzin.