Pamiętniki

Viac o knihe

Świat Stefana Kieniewicza odszedł w przeszłość, a jego kontury zacierają się. Autor opowiada o dojrzewaniu do życia rodzinnego i publicznego, ocala wiele szczegółów rzeczywistości pierwszej połowy XX wieku, budując emocjonalną więź z czytelnikiem. Urodził się w carskiej Rosji, stracił dom przed rozpoczęciem nauki w Polsce. Choć nie brał udziału w walkach, zdobył pełne wykształcenie, czytając światową literaturę w pięciu językach. Z pasją uczestniczył w karnawałach i badał archiwa. Po założeniu rodziny nadeszła wojna, a dziesięć lat później uznał, że nie potrzebuje niczego oprócz M4. Doświadczenia z konspiracji, powstania i obozów koncentracyjnych umocniły jego wiarę i pozwoliły lepiej zrozumieć epokę, której badaniu poświęcił życie. Choć unikał polityki, stał się głosem środowiska. Krytycy twierdzili, że pamiętniki mogłyby zastąpić historyków, ale Kieniewicz, będąc sumiennym korespondentem, nie zgadzał się z tym. Urodzony w 1907 roku w rodzinie ziemiańskiej, w wolnej Polsce wybrał drogę inteligenta. Jako historyk XIX wieku, uzyskał magisterium w Poznaniu, doktorat w Warszawie i habilitację w Krakowie. W czasie wojny działał w AK, był ranny w powstaniu i trafił do obozu. Po wojnie pracował w Instytucie Historycznym UW i PAN, zdobywając sławę jako badacz dziejów powstania styczniowego.