Zeszyty 1957-1972

Viac o knihe

Zeszyty, które miały nie powstać, odkrywają, że i autor mógłby nie istnieć. Po śmierci Emila Ciorana (1911-1995) odnaleziono ręcznie zapisane notatki z adnotacją 'zniszczyć'. Nie były przeznaczone do publikacji, jednak ukazały się wbrew woli autora, w interesie kultury intelektualnej. To rodzaj dziennika, który rejestruje zarówno wydarzenia, jak i myśli do potencjalnego wykorzystania w nowej książce. Myśli te, choć ogólne, są ściśle związane z życiem autora. Wspólnym mianownikiem jest prosta konstatacja: urodziłem się i od tej chwili umieram. Życie wieczne nie istnieje, a życie doczesne jest pełne udręk, więc po co to 'ciągnąć'? Mimo to, autor wciąż się trzyma życia, co wyraża dramat i napięcie jego zapisków. Cioran zastanawia się, dlaczego tak kocha życie, mimo myśli o zbędności własnych narodzin. Zeszyty poruszają podstawowe pytania egzystencjalne, a wokół nich obudowały się tematy drugorzędne, wciąż interesujące dla czytelników. Zapiski, nieprzeznaczone do druku, pozwalają podglądać autora w jego codziennym myśleniu o świecie i ludziach, oraz poznać jego opinie o elitach intelektualnych lat 60. XX wieku. Ten tom może okazać się najtrwalszym, najbardziej szczerym i niepowtarzalnym dziełem Ciorana.