Jarosław Iwaszkiewicz Knihy

Soubor povídek a novel (Matka Johana od Anjelov; Růžena; Puškvorec; Milenci z Marony; Mefistov valčík) jedného z najvýznamnejších poľských spisovateľov, spojený motívom lásky a smrti. Poviedky a novely predstavujú vrchol v tvorbe tohto autora, ktorý písal aj básne, romány, eseje o hudbe a literatúre. Témy lásky a smrti sú v jeho diele prepojené s hlbokými psychologickými a existenciálnymi otázkami, pričom postavy sa často ocitajú na rozhraní medzi túžbou a stratou. Autor sa vo svojich textoch zaoberá aj vzťahmi medzi jednotlivcami a ich vnútornými svetmi, pričom zachytáva atmosféru doby a kultúrne kontexty. Tieto dielo sú významné nielen pre poľskú literatúru, ale aj pre širšie európske literárne diskurzy.

Historický román odohrávajúci sa v stredovekom Poľsku a stredovekej Európe v 12. storočí. Život v tomto období autor približuje nielen prostredníctvom vojen a križiackych výprav ale najmä cez prizmu legiend a mýtov, krúžiacich vtedajším svetom.

Jedna z prvých noviel Slečny z Vlčian je citovo vzrušujúca a nostalgická analýza jemných vzťahov medzi mladými ľuďmi. Ďalšie novely z tejto knihy: Ružena, Slnce v kuchyni, Kongres vo Florencii, Ikaros, Mlyn na Kamionnej...

Výber z diela poľského autora - poviedky a novely, v ktorých ústrednou témou je láska

V tomto románe autor opisuje osudy poľských ľudí na časovom priestore rokov 1914 - 1945. Dej sa odohráva na Ukrajine, románopiscovi blízkej, lebo sa tam v Kalniku narodil. Historické udalosti tvoria pozadie mnohorakých tragédií niekoľkých rodín - od magnátskej rodiny Bilińských cez karieristu Spychalu až po robotnícku rodinu Wiewiórskych. Jednou z ústredných postáv románu je hudobný skladateľ Edgar Szyller, okolo ktorého autor rozvinul vlastné názory na problémy umenia a vzťahu umelca ku skutočnosti, k spoločnosti...

V tomto románe autor opisuje osudy poľských ľudí na časovom priestore rokov 1914 - 1945. Dej sa odohráva na Ukrajine, románopiscovi blízkej, lebo sa tam v Kalniku narodil. Historické udalosti tvoria pozadie mnohorakých tragédií niekoľkých rodín - od magnátskej rodiny Bilińských cez karieristu Spychalu až po robotnícku rodinu Wiewiórskych. Jednou z ústredných postáv románu je hudobný skladateľ Edgar Szyller, okolo ktorého autor rozvinul vlastné názory na problémy umenia a vzťahu umelca ku skutočnosti, k spoločnosti...

Dielo Jarosława Iwaszkiewicza skúma komplexnosť ľudskej existencie a medziľudských vzťahov v kontexte historických a kultúrnych zmien. Prvá časť sa zaoberá témami cti, slávy a identity, pričom sleduje osudy hlavných postáv, ktoré sa snažia nájsť svoje miesto vo svete poznačenom vojnou a politickými turbulenciami. Iwaszkiewicz zachytáva psychológiu postáv, ich vnútorné boje a dilemy, čím ponúka hlboký pohľad na morálne otázky a hodnoty. Druhá časť pokračuje v rozprávaní a prehlbuje tematiku medziľudských vzťahov, lásky a obetí. Postavy sa vyrovnávajú s následkami svojich rozhodnutí a hľadajú zmysel v situáciách, ktoré sú často nepredvídateľné a ťažko zrozumiteľné. Autor sa zameriava na emocionálnu hĺbku a psychológiu postáv, pričom ich osudy sú prepojené s historickými udalosťami, ktoré formovali ich životy. Celkovo dielo ponúka analýzu cti a slávy v kontexte osobných a spoločenských konfliktov, pričom čitateľovi umožňuje zamyslieť sa nad hodnotami a prioritami v neustále sa meniacom svete.

Povídka o ženě, lásce, o ženině údělu a o poslání umění chce hovořit i k dnešnímu člověku a vyznívá v přesvědčení, že život a dílo osciluje mezi radostným přijímáním darů života a moudrým smířením s neodvratnou smrtí.

Drama odehrávající se v okupovaném Polsku za druhé světové války.

Polský spisovatel podává v této knize své nejnovější zpracování životních osudů i díla velkého hudebního skladatele Fryderyka Chopina. Těžiště díla nespočívá ve skutečném musikologickém hodnocení, ale postihuje kořeny a inspirační zdroje umělcovy tvorby, zachycuje společenské prostředí Polska a Francie té doby a seznamuje čtenáře s významnými osobami z umělcova okolí. Z celého díla vyzařuje autorova velká láska k hudbě a obdiv ke skladateli.

Výbor z celoživotního díla významného polského básníka a prozaika. Doplněno přehledem o básníkově životě a díle z pera Jana Pilaře. Součástí knihy je gramofonová deska. Svazek byl vydán v Klubu přátel poezie.

Básník Iwaszkiewicz (nar. 1894) patřil s Tuwimem, Słonimským, Wierzyńským a Lechoněm k polské avantgardní skupině „skamandritů“, sdružené po první světové válce kolem časopisu Skamander. Je znám jako autorlyricko-psychologických románů. Výbor obsahuje meditativní poezii, jejímž myšlenkovým základem je oscilace mezi životem a smrtí, cítěná na pozadí opěvované rodné země.

Polský spisovatel podává v této knize své nejnovější zpracování životních osudů i díla velkého hudebního skladatele Fryderyka Chopina. Těžiště díla nespočívá ve skutečném musikologickém hodnocení, ale postihuje kořeny a inspirační zdroje umělcovy tvorby, zachycuje společenské prostředí Polska a Francie té doby a seznamuje čtenáře s významnými osobami z umělcova okolí. Z celého díla vyzařuje autorova velká láska k hudbě a obdiv ke skladateli.

Tři historické novely z ukrajinského venkova líčí povstání Poláků proti carskému útlaku.

Tři psychoilogicky prokreslené a z filmového přepisu známé novely předního představitele polské i světové literatury (1894-1980) spojuje téma mládí, lásky a smrti.

Wybór wierszy, który jest dowodem na to, że na działalność literacką Iwaszkiewicza można spojrzeć na nowo - przez pryzmat słowa pogoda, które staje się kluczem do interpretacji jego dzieł.Pogoda czasu to zbiór znanych oraz niepublikowanych dotąd w formie książkowej utworów poetyckich, dzięki którym przed czytelnikiem odkrywa się nie tylko aura Iwaszkiewiczowskiej rzeczywistości, lecz przede wszystkim - pogoda jego ducha.

Wybór najlepszych opowiadań, esejów i wierszy jednego z najwybitniejszych polskich pisarzy, Jarosława Iwaszkiewicza, zebranych w jednym tomie. Wśród nich są między innymi Panny z Wilka, Tatarak, Brzezina, Matka Joanna od Aniołów, Kościół w Skaryszewie.

Drugi tom trzytomowej edycji Dzienników Jarosława Iwaszkiewicza (1894-1980) to nie tylko interesująca kontynuacja wielu wątków z tomu poprzedniego. Rok 1956, będący cezurą w najnowszej historii Polski, stanowi także datę graniczną w diariuszu Iwaszkiewicza, który w swoich zapiskach coraz więcej uwagi poświęca wydarzeniom politycznym. Pisarz silnie przeżywa polski Październik, z napięciem śledzi rozwój wypadków na Węgrzech, zastanawia się nad genezą swojego politycznego „zaślepienia”. Jednocześnie jego zapiski nie tracą intymnego charakteru. Ważne – by nie powiedzieć: eksponowane – miejsce zajmuje homoseksualny związek pisarza z Jerzym Błeszyńskim. Dramatyczna historia tej miłości, mająca swoje literackie odzwierciedlenie w Kochankach z Marony, wiele mówi o życiu uczuciowym Iwaszkiewicza, o jego wrażliwości, dojmującej potrzebie miłości, poczuciu osamotnienia.

"Sława i chwała" to kawał solidnej literatury i kawał naszej historii. Iwaszkiewicz doskonale operuje szczegółami obyczajowymi. Najbardziej istotne w tej powieści jest pokazanie ludzi wielopłaszczyznowych, niemalże polifonicznych. Wybory młodych, wybory starych. Umiejętność dokonywania wyborów przez bohaterów jest ukazana jako proces niełatwy, przypominający ból. W tej powieści, jak w życiu, nie ma jasnej i ciemnej strony, jest jasna, ciemna i złota i jeszcze inna. Polacy to naród złożony i niejednoznaczny. Są bohaterowie, są też łotrzykowie. U Iwaszkiewicza wyraźnie ścierają się strony świata. Sentymentalny wschód, wyrachowany zachód, ciemne krwawe północne ziemie i południe ze swoją sztuką i słońcem. Wszyscy stoimy na przełęczy i od nas zależy, w którą stronę odwrócimy twarz.

Obejmująca kilka epok rozwoju dwudziestowiecznej polskiej liryki, poezja Jarosława Iwaszkiewicza była zjawiskiem wyjątkowo bogatym. Już pierwsze tomy, sprawiające wrażenie pisanych przez dwóch różnych autorów, wskazywały sprzeczność jako siłę napędową tej twórczości, generatora napięć oraz mediacji między skrajnymi emocjami i odmiennymi konstatacjami filozoficznymi. Wiersze Iwaszkiewicza stanowią zapis pełni ludzkiego doświadczenia, łącząc afirmację bytu z negacją sensu istnienia oraz wiarę w moc sztuki z zwątpieniem w ludzkie wysiłki. Aktywność i nienasycenie spotykają się z kontemplacyjnością i fascynacją śmiercią. Współistnienie sprzeczności w poezji Iwaszkiewicza tworzy faustyczną pełnię i staje się siłą katartyczną. Radosław Romaniuk przedstawia biograficzne tło tekstów, wzbogacając je o datowanie wierszy w rękopisach. Najważniejsze utwory z poszczególnych tomów uzupełnia o teksty rozproszone lub usunięte z wydania zbiorowego. Rekonstruuje także ważne cykle o autobiograficznym charakterze, w tym unikalny w polskiej literaturze cykl trzydziestu homoseksualnych erotyków Droga, inspirowany relacją z Jerzym Błeszyńskim.

W trzecim, ostatnim tomie Dzienników Jarosław Iwaszkiewicza na pierwszy plan wysuwa się starość z jej gorzką samowiedzą, podziwem dla cudowności życia i oczekiwaniem na śmierć. Choć 'stary poeta' coraz częściej wraca pamięcią do zdarzeń dawno minionych, nie rezygnuje zarazem z dawania świadectwa współczesności. Kreśli barwne wizerunki środowisk artystycznych i ich luminarzy, zdaje relacje ze swoich kontaktów z przedstawicielami władzy, krytycznie ustosunkowuje się do działalności opozycji demokratycznej, z bolesną szczerością pisze o sprawach domowych. Ze wszystkich zapisów przebija zdolność widzenia ludzkich losów - a czasem nawet obrotów historii - jako zamkniętych całości, zdolność dana tylko tym, którzy dostąpili łaski długiego życia

Wybór tekstów Iwaszkiewicza, które stały się podstawą scenariuszy filmowych.

Nowele włoskie obejmują 7 długich opowiadań, niemal wszystkich niepublikowanych we Włoszech. Wenecja, Florencja, Rzym, Syrakuzy, Palermo stanowią tło dla historii, w których doświadczenie autora rozwija się swobodnie, podążając za trajektoriami sugerowanymi przez fantazję, w ciągłej grze odniesień między rzeczywistością, sztuką, rekonstrukcją a fikcją literacką. W prozie Nowel włoskich, w pewnym sensie bliskiej Marcelowi Proustowi, André Gide'owi i przede wszystkim Thomasowi Mannowi, czytelnik odnajduje klasycznego autora, wiernego estetycznym wartościom pisania, który uznał Włochy za idealną ojczyznę i ziemię obiecaną swojej inspiracji artystycznej i poetyckiej. W nieustannym zadawaniu pytań o naturę ludzką oraz w mistrzowskich portretach psychologicznych postaci rozdartych i skomplikowanych, wykwintnie nowoczesnych, narodzonych na granicy doświadczenia i wynalazku, tkwi dodatkowa wartość opowiadań jednego z największych mistrzów formy krótkiej minionego wieku.

Nowe wydanie wspomnień Jarosława Iwaszkiewicza – po raz pierwszy bez zmian wprowadzonych przez cenzurę. Wybitny pisarz wspomina swoje dzieciństwo i młodość spędzone na Kresach – barwnie opisuje życie rodzinne i towarzyskie, zwyczaje świąteczne i codzienność w środowisku zubożałej szlachty. Wraca do dramatycznych lat wojny i odzyskania niepodległości. Błyskotliwie portretuje artystów dwudziestolecia, z którymi się przyjaźnił: Karola Szymanowskiego, Juliana Tuwima, Jana Lechonia i innych. Przytacza fascynujące anegdoty z życia intelektualnego i artystycznego II Rzeczpospolitej. Iwaszkiewicz opisuje też kulisy powstania swoich pierwszych utworów. Okazuje się przy tym wnikliwym obserwatorem, a czasem zaskakuje dystansem i ironią, ujawnia swoje słabostki i niespełnione ambicje. Potwierdza też, że jest mistrzem słowa i stylu, z ciepłym humorem i ogromną wrażliwością pisze o świecie, który odszedł już bezpowrotnie, a zarazem znakomicie oddaje atmosferę okresu międzywojennego.

Korespondencja Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów oraz Jerzego Lisowskiego, obejmująca lata 1947-1979, liczy ponad tysiąc stron i składa się z 412 pozycji, w tym listów, kartek pocztowych, telegramów i krótkich komunikatów. Wstęp do listów napisał Robert Papieski. Jest to jedna z najważniejszych korespondencji Iwaszkiewiczowskich oraz kluczowa w polskiej powojennej epistolografii. Jerzy Lisowski, student uniwersytetu w Lille, miał polsko-francuskie korzenie i spędził dzieciństwo na Wołyniu. Po wojnie osiedlił się we Francji, gdzie ukończył polskie Gimnazjum i Liceum. Lisowski, bliski duchowo Iwaszkiewiczowi, był ucieleśnieniem marzenia pisarza o przyjaźni z kimś, kto łączy różnorodne kultury. Ich korespondencja ukazuje rozwój ich znajomości, a Iwaszkiewicz powierzył Lisowskiemu funkcję sekretarza miesięcznika Twórczość oraz później redaktora naczelnego. Listy dostarczają wglądu w polskie życie literackie, kulturalne i polityczne w latach 1947-1979, przedstawiając wiele wybitnych postaci tamtego okresu. Wspólna przyjaźń nadaje im szczerości i otwartości w ocenach wydarzeń i ludzi. Listy ukazują również silne związki z kulturą francuską, a Lisowski był tłumaczem Iwaszkiewicza. Opracowanie listów, wzbogacone o przypisy i komentarze, przygotowali Agnieszka i Robert Papiescy.

Trzytomowe DZIENNIKI to dzieło monumentalne, jedno z najdonioślejszych w historii polskiej diarystyki. O jego randze decyduje zarówno imponująca, blisko siedemdziesięcioletnia rozpiętość czasu między pierwszym a ostatnim zapisem, jak i kształt losu autora. Losu oszałamiającego obfitością wątków i miejsc, pełnego intensywnych przeżyć, hojnie obdarowującego zaszczytami i upokorzeniami. DZIENNIKI Iwaszkiewicza to nie tylko fascynująca kronika zmagań jednostki z wyrokami historii. To także świadectwo wierności odkrytemu w młodości powołaniu: dawać życie 'codziennym chwilom'. Czytelnik zostaje więc dopuszczony do najintymniejszych uczuć, jest wtajemniczany w najskrytsze pragnienia i myśli pisarza, słyszy jego najboleśniejsze skargi.

Pierwszy tom Dzienników Jarosława Iwaszkiewicza – jednego z największych pisarzy polskich XX wieku – obejmuje lata 1911-1955. Jest to niezwykły dokument pozwalający poznać życie pisarza we wszystkich aspektach: rodzinnym, uczuciowym, towarzyskim, społecznym i politycznym. Zapiski przybliżają też proces powstawania wielkiej literatury, która rodziła się w szarej codzienności, wśród wydarzeń banalnych, ważnych i tragicznych. Całość Dzienników Jarosława Iwaszkiewicza ukaże się w trzech sukcesywnie wydawanych tomach. Tom drugi obejmuje lata 1956-1963, a trzeci 1964-1980. Edycja będzie wzbogacona zachowanymi fragmentami notatek z lat 1911, 1914 i 1939.