Tento román zaistil autorovi nielen doslova svetovú slávu, ale aj nomináciu na Nobelovu cenu za literatúru. Hlavná hrdinka, pôvodom Eskimáčka, je odborníčka na ľadovce. Žije z podpory v nezamestnanosti v Dánsku a v spomienkach sa stále vracia k svojmu detstvu. Potom, čo za podivuhodných okolností zomrie jej malý kamarát a polícia prípad uzavrie ako nešťastnú náhodu, pustí sa do vyšetrovania na vlastnú päsť.
Als Irene Beckmans echtgenoot haar tijdens een familiediner vertelt dat hij van een ander houdt en dat hij van haar wil scheiden, wordt ze verrast door haar eigen reactie. Want waarom is ze niet volledig door zijn bekentenis uit het veld geslagen? Wat voelt ze precies voor haar man en in hoeverre kent ze hem eigenlijk? Terwijl Irene haar verwarde gedachten probeert te ordenen, ontdekt ze bij toeval dat de man die van haar moeder scheidde toen Irene dertien jaar oud was, niet haar biologische vader is. Ze begint een zoektocht naar haar eigen achtergrond en naar de bronnen van haar gevoelsleven.
De nieuwe eeuw is nog niet meer dan een belofte. Twee geliefden, jong en ongeduldig, schrijven elkaar brieven vol verlangen. Hij, Volodja, is als soldaat op weg naar Peking, waar een geallieerde strijdmacht de Bokseropstand neerslaat. Zij, Sasja, wacht in Rusland op zijn terugkeer. Maar waar Volodja's brieven uit 1900 blijven komen, wordt Sasja langzaam ouder in Sint-Petersburg: ze blijken elkaar over de grens van de dood te schrijven. Onvoltooide brieven gaat niet alleen over heroïsche veldtochten en legendarische oorlogen, maar ook over de vergankelijkheid van het kleine en eenvoudige leven in de twintigste eeuw. Michaïl Sjisjkin bewijst met deze Grote Russische Roman hoe sterk de kracht van het vertellen is: hij laat de liefde zegevieren over de dood.