Wojciech Jagielski Knihy

Kniha Všetky Larine vojny je silným príbehom jednej ženy a matky, ktorá sa rozhodla nevzdať a bojovať so životom i všetkými jeho príkoriami za každú cenu a do posledného dychu. Aká veľká musí byť láska matky k svojim synom, keď sa rozhodne celkom sama absolvovať púť do vojnou zmietanej Sýrie a žiadať syna, aby sa vrátil? A prečo na ňu musia neustále siahať krvavé pazúry vojny, keď jediné, po čom skutočne túži, je pokoj a mier? Lara sedí v gruzínskom McDonalde, na stole pred ňou chladne čaj v papierovom poháriku a rozpráva. Rozpráva o svojom živote a o vojnách, ktoré jej neustále zvierajú prsty okolo krku. Najskôr dve čečenské, ktoré jej zmarili sny o kariére herečky, potom tá sýrska, ktorá jej ukradla dvoch synov. Wojciech Jagielski je pozorný poslucháč a majstrovský rozprávač. Larin príbeh sa pod jeho rukami mení z reportáže na silný, takmer až shakespearovský príbeh. Pred našimi očami sa otvára farbistý život v tichej horskej doline Pankisi, dve čečenské vojny, ktoré ho prevrátia naruby i rozlúčka Lary s jej dvoma synmi, Šámilom a Rašídom, ktorí sa rozhodli hľadať šťastie v bohatej Západnej Európe.

Vojnový reportér Wojciech Jagielski sa zúčastnil ozbrojených konfliktov v Afganistane, Tadžikistane, Čečensku a Gruzínsku, na základe ktorých napísal 7 literárnych reportáží. Napriek tomu, že je často prirovnávaný k najvýznamnejšiemu predstaviteľovi tohto literárneho žánru Ryszardovi Kapuścińskému, vytvoril si vlastný neopakovateľný štýl založený na majstrovskom opise a schopnosti nájsť kľúčové informácie, ktoré dotvárajú obraz udalostí. V knihe Noční pútnici budeme konfrontovaní nielen s politickými prevratmi príznačnými pre africký kontinent, ale aj s úlohou novinára a jeho zodpovednosťou za ďalší osud hlavných hrdinov. Noční pútnici sú deti, ktoré v šíkoch partizánskych armád vyvražďujú svojich príbuzných, ale sú to aj deti, ktoré osamotené putujú každú noc do blízkych miest, aby sa zachránili pred únosom. Aký je návod na uzdravenie? V tradičných pestrých rituáloch odpustenia alebo v pomoci humanitárnych organizácií? Zdanlivo rutinnú úlohu reportéra tlačovej agentúry napísať správu o prezidentských voľbách v Ugande prehlušia historické súvislosti – krvavý boj o moc, detskí vojaci v službách partizánskych vodcov. Pripútajte sa, pristávame na letisku v Kampale.

India – odveký cieľ dobrodruhov i večných hľadačov šťastia, stelesnenie slova „sloboda“. Slávny poľský reportér Wojciech Jagielski hľadá hrdinov, ktorí sa odtrhli od svojich nalinkovaných životov a rozhodli sa hľadať šťastie ďaleko od západného blahobytu. Kam až boli schopní zájsť pri hľadaní oslobodenia? Spomínajú si ešte na svoje predošlé životy? Dokázali nájsť vytúžené šťastie? A stálo to celé vlastne za to? Jagielski sa v knihe Na východ od západu vydáva po stopách „veľkej hipisáckej cesty“ od Afganistanu, Pakistanu, Nepálu až po Indiu. Sú to miesta duchovné, poznačené kastovým systémom, ohrozované ozbrojenými konfliktmi. Pojem „sloboda“ tu teda naberá celkom nové rozmery.

Modlitwa o deszcz jest owocem jedenastu podróży Wojciecha Jagielskiego do Afganistanu, odbytych między wiosną 1992 roku a jesienią roku 2001. W świecie i w czasach zdominowanych przez kompromis, ewolucję i pogodzenie się z przykrym odkryciem, że rzeczywistość daleko odbiega od wyobrażeń, podróż do Afganistanu jest dla Europejczyka powrotem do świata zapomnianych, jeśli nie zdradzonych ideałów i prawd. W Afganistanie nie ma dróg na skróty, nie ma miejsca na udawanie, wszystko ma wymiar podstawowy. W Boga wierzy się tu naprawdę, a wolność ma posmak anarchii. Historia Afgańczyków, zwykle wbrew nim samym, jest nieustannym pasmem rewolucji i kontrrewolucji, tragicznie nieudanych poszukiwań doskonałego sposobu życia oraz natychmiastowego odrzucania wszystkiego, co obce, narzucone, co okazywało się pomyłką lub wymagało odstąpienia od utopijnych zazwyczaj wyobrażeń. Modlitwa o deszcz jest kroniką powstawania i upadków afgańskich reżimów oraz bratobójczych wojen, pocztem komendantów, watażków, świętobliwych mułłów i walecznych wojowników, ale przede wszystkim opowieścią o bezkompromisowym poszukiwaniu Absolutu, zabójczym i jednocześnie pozwalającym zachować godność, wolność oraz wierność podstawowym wartościom.

Powieść o jednym z najbardziej tajemniczych i najtragiczniejszych miejsc na ziemi – kaukaskiej krainie Czeczenii, o jej mieszkańcach i wojnie toczonej przez garstkę desperatów przeciwko wielokrotnie liczniejszej armii. To także opowieść o wybrańcach wojny, którzy wszystko jej zawdzięczają i którzy inaczej nie potrafiliby żyć, takich jak Asłan Maschadow i Szamil Basajew, oraz o ofiarach, tych dla których nie jest ona zrządzeniem losu, ale najgorszym przekleństwem. Bohaterami Wież z kamienia są też mieszkańcy jednego z czeczeńskich aułów, których utarte od wieków koleje życia wojna wywróciła do góry nogami. Ich domy i mieszkania stają się obronnymi basztami, wieżami z kamienia. Tylko wewnątrz mogą się czuć bezpiecznie, tylko w nich mogą próbować przetrwać. Wieże z kamienia to także opowieść o nieprzekraczalnych granicach i ułudzie wolności, jaką złamanie tych granic zdaje się obiecywać.