Gilles Deleuze Knihy

Roku 1886, včase najväčšej Masochovej slávy, použil lekár Krafft-Ebing vo svojom diele Psychopathia sexualis po prvý raz pojem masochizmus, odvodený od spisovateľovho mena, pod ktorým zhrnul symptómy istej sexuálnej perverzie. Venuša v kožuchu patrí k najúspešnejším erotickým prózam rytiera Leopolda von Sacher-Masocha. Gilles Deleuze, jeden z najoriginálnejších francúzskych filozofov druhej polovice 20. storočia, vyzdvihuje literárnu hodnotu Masochovho diela, analyzuje sadizmus a masochizmus, ich rozdiely a súvislosti. Gilles Deleuze Je jedním z nejoriginálnějších a najinspirativnějších francouzských filozofů druhé poloviny 20. století. Při rozvíjení své vlastní filozofické problematiky se často obracel k podnětům, které se zrodily v takových oblastech jako literatura, film, výtvarné umění nebo i kvantová mechanika, biologie a neurologie. Charakteristickým znakem jeho myšlení je schopnost zachytit mnohotvárnost a nezredukovatelnou jedinečnost kulturních, vědeckých a společenských pohybů. Tuto svou schopnost v plné míře projevuje i v práci o Sacher - Masochovi, vydané původně v roce 1967. Deleuze zde s velkým porozuměním představuje literární podoby jeho díla a zároveň usiluje rozbít zjednodušující koncepci sadomasochistické jednoty, kterou přijímá psychoanalýza.

Publikácia prináša odpovede na otázky čo je štrukturalizmus, podľa čoho rozpoznať kto je štrukturalista a čo rozpoznávajú oni sami. Vyjadruje len isté formálne kritéria rozpoznávania, pričom sa zakaždým odvoláva na citovaných autorov, aj keď sú ich projekty a práce veľmi rozmanité.

Gilles Deleuze (1925-1995) was Professor of Philosophy at the University of Paris VIII. He is a key figure in poststructuralism, and one of the most influential philosophers of the twentieth century. Felix Guattari (1930-1992) was a psychoanalyst at the la Borde Clinic, as well as being a major social theorist and radical activist. A Thousand Plateaus is part of Deleuze and Guattari's landmark philosophical project, Capitalism and Schizophrenia - a project that still sets the terms of contemporary philosophical debate. A Thousand Plateaus provides a compelling analysis of social phenomena and offers fresh alternatives for thinking about philosophy and culture. Its radical perspective provides a toolbox for nomadic thought and has had a galvanizing influence on today's anti-capitalist movement. Translated by Brian Massumi

Pronikavý pohled na Proustovo dílo, spojený s obecnější analýzou literárního procesu.

Niniejszy tom zbiera niemal całość tekstów Gillesa Deleuze'a opublikowanych między 1953 a 1974 rokiem, od momentu wydania jego pierwszej książki „Empiryzm i subiektywność” do debat dotyczących „Anty-Edypa”. Zbiór składa się z artykułów, zapisów konferencji, przedmów, wywiadów i wykładów, które były wcześniej publikowane, ale nie znalazły się w jego książkach. Deleuze postawił jedynie dwa warunki: brak tekstów sprzed 1953 roku oraz publikacji pośmiertnych lub z niezredagowanych rękopisów. Zawiera także kilka wcześniej niewydanych tekstów, które figurują w bibliografii z 1989 roku. Celem zbioru jest udostępnienie tekstów trudno dostępnych, rozproszonych w różnych publikacjach. W kontekście mitologii, wyspa symbolizuje nowe początki i odrodzenie, będąc miejscem, gdzie wszystko zaczyna się od nowa. Wyspa jest źródłem wtórnym, które umożliwia ponowne rozpoczęcie, a proces powstawania świata przebiega dwustopniowo, jako narodziny i odrodzenie. Konieczność drugich narodzin nie wynika z katastrofy, lecz to katastrofa następuje na początku, co wskazuje na potrzebę nowego początku. Wyspa, oddzielona wodą, staje się przestrzenią dla żeńskich wspólnot, symbolizującą mitologiczne macierzyństwo i ideę nowego początku.

Le pli a toujours existé dans les arts, mais le propre du Baroque est de porter le pli à l'infini. Si la philosophie de Leibniz est baroque par excellence, c'est parce que tout se plie, se déplie, se replie. Sa thèse la plus célèbre est celle de l'âme comme " monade " sans porte ni fenêtre, qui tire d'un sombre fond toutes ses perceptions claires : elle ne peut se confondre que par analogie avec l'intérieur d'une chapelle baroque, de marbre noir, où la lumière n'arrive que par des ouvertures imperceptibles à l'observateur du dedans : aussi l'âme est-elle pleine de plis obscurs. Pour découvrir un néo-Baroque moderne, il suffit de suivre l'histoire du pli infini dans tous les arts : " pli selon pli " avec la poésie de Mallarmé et le roman de Proust, mais aussi l'œuvre de Michaux, la musique de Boulez, la peinture de Hantaï. Et ce néoleibnizianisme n'a cessé d'inspirer la philosophie.

Logic of Sense is one of Deleuze's seminal works. First published in 1969, shortly after Difference and Repetition, it prefigures the hybrid style and methods he would use in his later writing with Felix Guattari. In an early review Michel Foucault wrote that Logic of Sense 'should be read as the boldest and most insolent of metaphysical treatises'. The book is divided into 34 'series' and five appendices covering a diverse range of topics including, sense, nonsense, event, sexuality, psychoanalysis, paradoxes, schizophrenia, literature and becoming and includes fascinating close textual readings of works by Lewis Carroll, Sigmund Freud, Seneca, Pierre Klossowski, F. Scott Fitzgerald, and Émile Zola. Logic of Sense is essential reading for anyone interested in post-war continental thought.

"The first volume of Gilles Deleuze's landmark philosophical study of the art of film, now available in the Bloomsbury Revelations series"-- Provided by publisher

Rozborem Spinozových základních myšlenek Deleuze ukazuje, že filosofie není abstrakcí odtrženou od každodenního světa, ale že je sama o sobě vždy už praxí a způsobem života. V případě Spinozovy Etiky si filosofie klade především tyto úkoly: potlačení afektů umenšujících sílu jednat, odkrytí lidské nesvobody a úsilí o dosažení radosti spojené s adekvátním poznáním a plnohodnotným jednáním. Autor podává velmi osobitou interpretaci Spinozova života a díla a současně s tím obhajuje svůj vlastní způsob filosofování.