Komisár Bourlin z 15. parížskeho obvodu je privolaný k naliehavému prípadu, ktorý na prvý pohľad vyzerá ako samovražda. No prečo by profesorka matematiky na dôchodku páchala samovraždu s upraveným mejkapom a čerstvo umytými vlasmi? Navyše chýba list na rozlúčku a polícia pri vani nájde záhadný znak H. Komisár sa spojí s Jeanom-Batistom Adamsbergom a spoločne sa pustia do vyšetrovania. Obetí však pribúda a Adamsberg zistí, že všetci sa asi pred desiatimi rokmi zúčastnili na výlete na malý ostrov neďaleko Islandu, ktorý podľa miestnej povery stráži záhadná bytosť.
Frilansöversättaren Justine lever ett lugnt liv i Paris med man och två barn. Men en helt vanlig onsdagseftermiddag händer det otänkbara. Hennes son Malcolm blir överkörd vid ett övergångsställe på väg hem från skolan och förövaren smiter från olycksplatsen i sin mockafärgade Mercedes. Medan sonen sjunker allt djupare ner i koma verkar polisutredningen avstanna. Justine bestämmer sig då för att inleda sina egna efterforskningar och försöka spåra upp den skyldige. Hur kan man köra över ett barn och bara åka därifrån? Hon måste få veta sanningen - till varje pris.
Benoîte Groult (g. 1920 m.) – ryški prancūzų kultūros veikėja, rašytoja ir žurnalistė, kilusi iš menininkų šeimos. Paskyrusi gyvenimą literatūrai ir moterų teisių kovai, ji yra tris kartus ištekėjusi, turi tris dukras ir tris anūkes. Jos autobiografinis romanas „Druska ant mūsų odos“ pasakoja apie paryžietės intelektualės ir bretonų žvejo meilę, o pagal jį 1992 m. buvo sukurtas filmas. Naujausias romanas „Gyvenimo druska“ nagrinėja senatvę ir senstančios moters jausmus jaunystės kulto visuomenėje. Šis romanas, atskleidžiantis kelių kartų likimus, herojės, sesers ir dukters meilės istorijas, yra ironiskas, intelektualus ir lyriškas. Groult drąsiai kalba apie visuomenėje nutylimas temas, tokias kaip moterų teisės, abortai ir teisė gyventi visavertį gyvenimą senatvėje. „Gyvenimo druska“ pasakoja apie Alisą ir Adrianą, jų dukrą Marioną, jos vyrą Morisą ir meilužį Brianą. Siužetai susipina, leidžiant sekti Alisos, Marionos ir Moiros istorijas, kurios atskleidžia senatvės ironiją ir meilės suvokimo drastiškumą, nekeliančius gailesčio, o suteikiančius galimybę pažvelgti į save ir aplinką naujai.
Dit boek, een mengeling van een cultuurstudie en een antropologisch verhaal, probeert de onstuitbare opkomst van een fetisj te verklaren die door de populaire cultuur heen de eeuwen heeft overspannen, van Assepoester tot Sex & The City. Rondom schoenen hebben vrouwen mode en mythen opgebouwd en blijven ze dat doen, zich steeds weer enthousiast maken voor sandalen en laarzen, voor moordende hakken en ballerina's. Op basis van de schoenen die ze dragen, verdelen vrouwen zich in stammen en categorieën van geest. In deze pagina's leert u welke vrouwen boven op welke schoenen staan, hoe het onbewuste van iemand met een blokhak eruitziet en waarom Hamlet het op de wedges van Ophelia had gemunt.
Annick Kayitesi grandit dans une famille tutsi prospère et vit une enfance heureuse : elle se rend à l'école à vélo chaque jour et accompagne ses parents à l'église le dimanche. Cependant, à l'âge de quatorze ans, elle est témoin d'un des événements les plus horribles : la guerre au Rwanda. Elle voit sa mère assassinée par des extrémistes hutu et assiste à l'enlèvement violent de son frère, de sa sœur et de ses cousines. Par un miracle, Annick parvient à échapper à la mort et se réfugie dans un orphelinat. Après avoir survécu plus de trois mois dans la zone de guerre, elle s'enfuit en France. Isolée et traumatisée, Annick tente de reconstruire sa vie. Elle trouve la force de poursuivre des études en science politique. Lorsqu'elle retourne finalement dans son pays natal, elle s'efforce de faire face à son passé rwandais.
"I'm so hungry, I could eat anything. Anything at all." In a drought-stricken corner of rural China, an education can be the difference between a life of crushing poverty and the chance for a better future. But for Ma Yan, money is scarce, and the low wages paid for backbreaking work aren't always enough to pay school fees . . . or even to provide enough food for herself and her family. Ma Yan's heart-wrenching, honest diary chronicles her struggle to escape hardship through her persistent, sometimes desperate, attempts to continue her schooling. Its publication was an international sensation, creating an outpouring of support for this courageous teenager and others like her . . . all due to one ordinary girl's extraordinary diary.
Levensbeschrijving van de Cubaanse Ileana de la Guardia (1964- ). Autobiografisch relaas van een Cubaanse vrouw in ballingschap, wier vader aanvankelijk een vertrouweling van Castro was maar in 1989 tijdens het Ochoa-proces ter dood werd veroordeeld.
Malika has spent virtually her whole life as a prisoner. Born in 1953 the eldest daughter of General Oufkir, the King of Morocco's closest aide, Malika was adopted by the King at the age of five, and was brought up as the companion to his little daughter. Spending most of her childhood and adolescence in the seclusion of the court harem, Malika was one of the most eligible heiresses in the kingdom surrounded by luxury and extraordianary privilege
Toute vie est une évasion. A chaque instant, nous devons scier des barreaux, lancer des cordes faites des draps où nous avons trop longtemps dormi, briser le silence des alcôves, des cabines d’essayage, des confessionnaux... Chaque jour, crier, casser des habitudes : s’évader. A-t-on envie de s’évader lorsqu’on a pour mère Nicole Poiret, couturière talentueuse et aimée, pour père un décorateur célèbre (meubles de Galuchat et de laque de Chine), et pour marraine Marie Laurencin ? Lorsque vos parents ont pour amis Picasso, Morand, Jouhandeau et quelques autres ? Pourtant, oui. Si Benoîte Groult a longtemps considéré la jeunesse « comme un long noviciat avant le mariage », elle a su peu à peu conquérir ses libertés, dont elle connaît le prix, et la douceur : elle nous conte ici ses hommes et ses mariages, Pierre Heuyer, Georges de Caunes, Paul Guimard. Elle nous dit ses combats, depuis le journalisme d’après-guerre à la féminisation des « noms de métiers, de grades et de fonctions », avec Yvette Roudy. Dans ce style libre qu’on lui connaît, elle revient sur ses choix, ses amitiés : femme heureuse à qui la vie a donné une chance particulière : conquérir ses libertés une à une, les payer, les savourer, les aimer.
Zout op mijn huid is een roman over liefde die niet slijt of gedoemd is ten onder te gaan aan dagelijkse beslommeringen. Zij is een intellectuele Parisienne, hij een Bretonse zeeman. Hoewel hun verschillende leefstijlen hen tot vreemden hadden moeten maken, leidt hun ontmoeting tot een levenslange, hartstochtelijke verhouding. Benoîte Groult beschrijft op meeslepende wijze de eigenzinnige relatie tussen twee geliefden die elkaar waar ook ter wereld ontmoeten om samen te kunnen zijn.
