Liesbeth Woertman Knihy

‘Wie ben ik als niemand kijkt?’ gaat over de rol van schoonheid en identiteit in het leven van vrouwen boven de veertig. Een van de dingen die vrouwen vanaf deze leeftijd vaak zeggen is ‘dat mannen steeds minder kijken’. Het verdwijnen van de male gaze opent nieuwe deuren en breekt oude concepten. Het geeft ruimte voor verwondering maar ook voor verdriet en verlies.In dit nieuwe boek probeert Liesbeth Woertman de fictie van het zelf en de rol van het vrouwenlichaam in de oudere levensfasen te doordenken.‘Dit boek nodigt je uit om je kijk op schoonheid en identiteit te onderzoeken. In de wereld je bijdrage leveren én je innerlijke wereld serieus nemen is wat mij betreft het doel van de derde levensfase. Omgaan met verdriet en verlies en leren genieten van je wijsheid, authenticiteit en waardigheid. Je lichaam meer gaan bewonen en minder objectiveren, minder kijken en meer voelen.’

Zou het zo kunnen zijn dat de run op sportscholen, fitnesscentra, schoonheidssalons en cosmetische chirurgie te maken heeft met de huidige opvatting dat het lichaam vooral een maakbaar ding is? In Moeders mooiste gaat Woertman in op de manier waarop lichaamsbeelden tot stand komen en kritiseert zij de inhoud van de huidige schoonheidsidealen in onze samenleving. Door deze idealen na te streven maken we van de mens een ding, zo stelt de auteur. Zij concludeert dat het gevoel van schoonheid meer te maken heeft met je gewaardeerd weten dan met het feitelijke uiterlijk. Schoonheid draait om aandacht, om warmte tussen mensen, om positief aanraken. Woertman vraagt indringend om het besef dat het lichaam geen ding is en geeft aan dat alleen het werkelijk ontmoeten van elkaar schoonheid creëert.