Αύγουστος 2004. Η Ροζάνα τοποθετεί τα όνειρά της σε ένα μικρό ξύλινο κουτάκι, μαζί με μια κόκκινη χάντρα και μια φωτογραφία από τον Πάνορμο της Νάξου. Ανάμεσα στα όνειρα και τη θάλασσα του Αιγαίου, σημειώνει μια ημερομηνία με πράσινο στιλό, υποσχόμενη να το δώσει στον Αλέξανδρο την ημέρα που θα ξεκινούσαν τα σχολεία. Ονειρεύεται να γίνει δικηγόρος και εκείνος βραβευμένος συγγραφέας. Ωστόσο, οι εξελίξεις στο Μπεσλάν δημιουργούν ένα τρομακτικό σκηνικό. Ο Σεπτέμβριος του 2004 φέρνει μια τριήμερη αιματηρή ομηρία μαθητών, αφήνοντας πίσω του βαθιά θλίψη. Οι επιζώντες διασκορπίζονται και πρέπει να αναμετρηθούν με τις αναμνήσεις τους. Για να προχωρήσουν, πρέπει να επιστρέψουν στους δρόμους που περπάτησαν εκείνο το πρωί, να νιώσουν τις μυρωδιές και τους ήχους της πόλης. Πρέπει να σταθούν απέναντι στο στοιχειωμένο σχολείο και να βρουν το κουράγιο να το κοιτάξουν. Ακόμα κι όταν όλα φαίνονται χαμένα, η ελπίδα παραμένει κάπου εκεί έξω. Θα απλώσουν το χέρι να την πιάσουν; Θα αφήσουν χώρο για να ριζώσει ξανά η αγάπη και ο έρωτας; Θα μπορέσουν να ξεχάσουν το χθες, να ζήσουν το σήμερα και να ονειρευτούν το αύριο; Υπάρχει αύριο για τα παιδιά του Μπεσλάν;
Μαρία Τσακίρη Poradie kníh (chronologicky)
