Bookbot

Áncora y Delfín - 647: Una soledad demasiado ruidosa

Hodnotenie knihy

Parametre

  • 160 stránok
  • 6 hodin čítania

Viac o knihe

Desde hace treinta y cinco años, Hanta trabaja en una trituradora de papel prensando libros y reproducciones de cuadros. En cada una de las balas de papel que prepara conviven libros, litografías, ratoncillos aprisionados y su propio esfuerzo, que se manifiesta en una relación absolutamente amorosa con los libros que destruye por oficio y salva por pasión. En Una soledad demasiado ruidosa se entrecruzan reflexiones sobre el sentido de la creación artística, la evocación de una soledad existencial totalmente asumida y la complacida exploración del universo literario. Con la maestría de Kafka o de Hasek, Hrabal hace aparecer con toda su fuerza la magia de una ciudad cuya atmósfera casi indefinible atenaza progresivamente el alma. Y del mismo modo que Hanta jamás olvida algunas de las frases que lee, nosotros conservaremos siempre en la memoria estos fragmentos de belleza arrancados al tiempo que constituyen Una soledad demasiado ruidosa .

Nákup knihy

Áncora y Delfín - 647: Una soledad demasiado ruidosa, Bohumil Hrabal, Monika Zgustova

Jazyk
Rok vydania
1990
Väzba
(mäkká)
Akonáhle sa objaví, pošleme e-mail.

Doručenie

Platobné metódy

4,2
Veľmi dobrá
99+ Hodnotenie

Tu nám chýba tvoja recenzia

Titul
Áncora y Delfín - 647: Una soledad demasiado ruidosa
Jazyk
španielsky
Vydavateľ
Destino
Rok vydania
1990
Väzba
mäkká
Počet strán
160
ISBN10
8423318540
ISBN13
9788423318544
Série
Kategórie
Prvé vydanie
2002
Pôvodný názov
Une trop bruyante solitude
Hodnotenie
4,2 z 5
Anotácia
Desde hace treinta y cinco años, Hanta trabaja en una trituradora de papel prensando libros y reproducciones de cuadros. En cada una de las balas de papel que prepara conviven libros, litografías, ratoncillos aprisionados y su propio esfuerzo, que se manifiesta en una relación absolutamente amorosa con los libros que destruye por oficio y salva por pasión. En Una soledad demasiado ruidosa se entrecruzan reflexiones sobre el sentido de la creación artística, la evocación de una soledad existencial totalmente asumida y la complacida exploración del universo literario. Con la maestría de Kafka o de Hasek, Hrabal hace aparecer con toda su fuerza la magia de una ciudad cuya atmósfera casi indefinible atenaza progresivamente el alma. Y del mismo modo que Hanta jamás olvida algunas de las frases que lee, nosotros conservaremos siempre en la memoria estos fragmentos de belleza arrancados al tiempo que constituyen Una soledad demasiado ruidosa .