Aneta Chmiel Knihy

Monografia analizuje pięć powieści Vincenza Consola, koncentrując się na toposie afazji, szaleństwa, cierpienia i buntu wobec rzeczywistości. Tematyczna analiza obejmuje: La ferita dell'aprile, Il sorriso dell'ignoto marinaio, Retablo, Nottetempo, casa per casa oraz Lo spasimo di Palermo, skupiając się na czterech makrostrukturach: zaangażowanej postawie pisarza, fragmentaryzmie jako stylu, pamięci oraz poetyce oddalenia. Opracowanie jest istotne ze względu na uniwersalność i wagę problematyki w tych powieściach. Z rozważań wynika, że topos niewymowności, milczenia i ciszy podkreśla postawę buntu wobec niesprawiedliwości i marginalizacji społeczności. Kluczowe cechy prozy Consola to poetyka plurilingwistyczna i plurystylistyczna, a także metoda historycznego śledztwa, inspirowana przez Leonardo Sciascię. Consolo, jako bezsilny świadek tragicznego schyłku Sycylii, stara się ocalić jej unikalną atmosferę oraz zlekceważoną historię. Wyspa, jako dominujący motyw narracji, reprezentuje rzeczywistość oraz metaforę świata obezwładnionego niesprawiedliwością i przemocą. Publikacja jest skierowana do osób zainteresowanych współczesną literaturą włoską, szczególnie sycylijską.