Parametre
- 153 stránok
- 6 hodin čítania
Viac o knihe
Rozwinięcie i uzupełnienie O fotografii. Autorka powraca do wielu kwestii poruszanych wcześniej, skupiając się jednak na zagadnieniu przedstawiania obrazów cierpienia w mediach, zwłaszcza w fotografii wojennej. Historyczny kontekst, w jakim powstawała książka (niedługo po ataku na World Trade Center), nie pozostał bez wpływu na charakter i temperaturę wywodu. W świecie, w którym codziennie jesteśmy zalewani potokiem obrazów pełnych okrucieństwa, w świecie po ludobójstwie w Rwandzie i po wojnie w byłej Jugosławii, a zarazem w świecie, w którym technika umożliwia prowadzenie wojny na odległość, przedstawianie obrazów cierpienia rodzi nowe pytania i problemy etyczne. Sontag bezlitośnie tropi hipokryzję Zachodu i stosowanie podwójnych standardów w pokazywaniu nieszczęścia, bólu i śmierci. Zastanawia się nad rolą fotografii w kształtowaniu tak zwanej zbiorowej pamięci i stosunku do historii. W centrum rozważań stawia tym razem nie fotografa, lecz widza, który musi określić swoją postawę wobec widoku czyjegoś cierpienia; żadne spojrzenie nie jest niewinne.
Nákup knihy
Widok cudzego cierpienia, Susan Sontagová
- Jazyk
- Rok vydania
- 2016
- product-detail.submit-box.info.binding
- (mäkká)
Platobné metódy
Tu nám chýba tvoja recenzia
- Titul
- Widok cudzego cierpienia
- Jazyk
- poľsky
- Autori
- Susan Sontagová
- Vydavateľ
- Karakter
- Rok vydania
- 2016
- Väzba
- mäkká
- Počet strán
- 153
- ISBN10
- 8365271052
- ISBN13
- 9788365271051
- Série
- Štítky
- Náučná literatúra, Umenie & Kultúra, Spoločenské vedy, Historické téma, História, Skutočné príbehy, Psychologická tematika, Filozofická tematika, Umenie, Filozofia, Psychológia, Veda, Fotografovanie, Vojenské dejiny, Vojnová próza, Vojny, Publicistika & Eseje, Amerika, Kultúra, Vedecké teórie, Fotografia, Štúdium, Úvahy a zamyslenia, Nenávisť, Bolest, Krutosť, teror, Hnev, Utrpenie
- Prvé vydanie
- 2003
- Pôvodný názov
- Regarding the Pain of Others
- Hodnotenie
- 4,1 z 5
- Anotácia
- Rozwinięcie i uzupełnienie O fotografii. Autorka powraca do wielu kwestii poruszanych wcześniej, skupiając się jednak na zagadnieniu przedstawiania obrazów cierpienia w mediach, zwłaszcza w fotografii wojennej. Historyczny kontekst, w jakim powstawała książka (niedługo po ataku na World Trade Center), nie pozostał bez wpływu na charakter i temperaturę wywodu. W świecie, w którym codziennie jesteśmy zalewani potokiem obrazów pełnych okrucieństwa, w świecie po ludobójstwie w Rwandzie i po wojnie w byłej Jugosławii, a zarazem w świecie, w którym technika umożliwia prowadzenie wojny na odległość, przedstawianie obrazów cierpienia rodzi nowe pytania i problemy etyczne. Sontag bezlitośnie tropi hipokryzję Zachodu i stosowanie podwójnych standardów w pokazywaniu nieszczęścia, bólu i śmierci. Zastanawia się nad rolą fotografii w kształtowaniu tak zwanej zbiorowej pamięci i stosunku do historii. W centrum rozważań stawia tym razem nie fotografa, lecz widza, który musi określić swoją postawę wobec widoku czyjegoś cierpienia; żadne spojrzenie nie jest niewinne.