Jan Długosz Knihy

Książka najwybitniejszego polskiego taternika lat 50. i 60., przez blisko pół wieku uchodząca za kultową. Jan Długosz, ginąc w 33. roku życia na grani Zadniego Kościelca, pozostawił po sobie legendę oraz trzynaście opowiadań, których akcja rozrzucona jest pomiędzy Tatrami, Alpami i Kaukazem. Wydane po raz pierwszy przez Iskry w 1964 roku w zbiorze Komin Pokutników do dziś wygrywają czytelnicze plebiscyty na bestseller górski wszech czasów. Komin Pokutników to książka szczególna; to dobra górska literatura, ale też niemal reporterski zapis wspinaczek o znaczeniu przełomowym dla historii taternictwa. Można ją czytać jako literacką opowieść o przygodzie, z wartką akcją i ujmującym dowcipem, bądź jako źródło faktograficzne – w tym pomaga komentarz historyczny dodany do obecnego wydania, stanowiący klucz do rozszyfrowania bohaterów oraz dokonanych przez nich przejść. Tekstowi towarzyszy blisko setka unikalnych zdjęć, przeważnie dotąd niepublikowanych.

Roczniki, czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego, to kluczowe źródło do historii średniowiecznej Polski oraz jedno z najważniejszych dzieł historiografii europejskiej. Autor, Jan Długosz, w 12 księgach opisuje dzieje Polski od legendarnych początków do roku 1480, korzystając z wielu dziś niedostępnych źródeł historycznych oraz ustnych relacji uczestników ważnych wydarzeń, takich jak bitwa pod Grunwaldem, gdzie wykorzystał opowieści swojego ojca i stryja. Długosz podjął się zadania spisania roczników, aby przywrócić pamięć o dokonaniach ludzi, zarówno w czasie pokoju, jak i wojny. Jego celem było uczczenie zasług przeszłych pokoleń i przedstawienie ich czynów, nie z powodu zaufania do własnych umiejętności pisarskich, ale z troski o to, że wiele znakomitych dzieł idzie w zapomnienie. Jan Długosz (1415–1480), nazywany „ojcem polskiej historiografii”, był kanonikiem krakowskim oraz sekretarzem Zbigniewa Oleśnickiego, a później współpracownikiem króla Kazimierza Jagiellończyka. Wśród jego dzieł znajdują się także Banderia prutenorum, w którym umieścił wizerunki chorągwi zdobytych na Krzyżakach podczas bitwy pod Grunwaldem.

Roczniki, czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego, to kluczowe źródło do historii średniowiecznej Polski oraz jedno z najważniejszych dzieł historiografii europejskiej. Autor, Jan Długosz, w 12 księgach opisuje dzieje Polski od legendarnych początków aż do 1480 roku, korzystając z wielu dziś niedostępnych źródeł oraz ustnych relacji uczestników ważnych wydarzeń XV wieku, takich jak bitwa pod Grunwaldem, w której wykorzystał opowieści swojego ojca i stryja. Długosz podjął się zadania spisania roczników nie tylko Polski, ale i sąsiednich ludów, by przywrócić pamięć o ich czynach zarówno w czasach pokoju, jak i wojny. Jego celem było uczczenie zapomnianych historii i bohaterów, a nie przewyższanie dawnych opowieści. Wyraża żal, że wiele znakomitych dzieł z przeszłości i współczesności popada w zapomnienie. Jan Długosz (1415–1480), nazywany „ojcem polskiej historiografii”, był kanonikiem krakowskim, sekretarzem Zbigniewa Oleśnickiego oraz współpracownikiem króla Kazimierza Jagiellończyka. W jego dorobku znajduje się także Banderia prutenorum, w którym zamieścił wizerunki chorągwi zdobytych na Krzyżakach.