Pleśniarowicz Jerzy Poradie kníh

Jerzy Pleśniarowicz (1920 – 1978) był poetą, tłumaczem literatury z kilku krajów, reżyserem teatralnym i radiowym, dramaturgiem oraz animatorem kultury. Jego twórczość obejmuje m.in. "Balladę o ułanach" i inne wiersze (1987), antologię "Wiersze z Rzeszowskiego" (1974) oraz monografię "Kartki z dziejów rzeszowskiego teatru" (1985). Był współautorem "Antologii poezji ukraińskiej" (1978) oraz autorem licznych przekładów, w tym "Wierszy i przekładów wierszy" (2018) i "Przekładów dramatów" (2020-2021). Jego prace dotyczące poezji i dramatu ukazały się w tomach "O poezji i recytacji, o dramacie i teatrze" (2021) oraz "Teatr w Rzeszowie" (2023). W kolejnym tomie Pism Pleśniarowicza zebrano scenariusze i opracowania dramaturgiczne dla teatru w Rzeszowie, w tym sztukę o patronce tej sceny, Wandzie Siemaszkowej, oraz słuchowiska dla Rzeszowskiej Rozgłośni Polskiego Radia z lat 1962-1977, często emitowane w programie ogólnopolskim. Oparte były na twórczości takich autorów jak Anton Czechow, Maksim Gorki czy Jerzy Andrzejewski. Zawiera także scenariusz dla Teatru Telewizji Polskiej poświęcony poezji Juliana Przybosia oraz tekst widowiska "Świt nad Afryką", inspirowany francuskojęzyczną poezją afrykańską w jego przekładach.

Jerzy Pleśniarowicz (1920 – 1978) – poeta, tłumacz literatury białoruskiej, czeskiej, słowackiej, rosyjskiej, ukraińskiej, reżyser teatralny i radiowy, dramaturg, animator kultury. Autor Ballady o ułanach i innych wierszy (1987), antologii Wiersze z Rzeszowskiego (1974), monografii Kartki z dziejów rzeszowskiego teatru (1985), współautor Antologii poezji ukraińskiej (1978), autor Wierszy i przekładów wierszy (2018), Przekładów prozy (2019), Przekładów dramatów cz, 1 – 3 (2020 – 2021), tomu O poezji i recytacji, o dramacie i teatrze (2021). Kolejny tom Pism Jerzego Pleśniarowicza: Teatr w Rzeszowie gromadzi wszystkie teksty napisane przez kierownika literackiego Teatru Ziemi Rzeszowskiej, następnie Teatru im. Siemaszkowej (w latach 1952 – 1974) na temat tradycji teatralnych Rzeszowa (cykle: O czym mówią stare afisze, Kartki z dziejów rzeszowskiego teatru, Wanda Siemaszkowa) oraz opracowane na podstawie materiałów zebranych przez Jerzego Pleśniarowicza: Kalendarium: Życie teatralne w Rzeszowie w latach 1830 – 1939 i Słownik teatrów amatorskich Rzeszowa 1845 – 1918. Są tu także teksty poświęcone pierwszemu zawodowemu teatrowi Podkarpacia, powstałemu po II wojnie światowej (cykle: Pierwsze dwudziestolecie, Świadectwa, Ludzie rzeszowskiego teatru oraz Od „Wesela” do „Wesela”. Repertuar Teatru w Rzeszowie 1944 – 1964).

Jerzy Pleśniarowicz (1920 – 1978) - poeta, tłumacz literatury białoruskiej, czeskiej, słowackiej, rosyjskiej, ukraińskiej, reżyser teatralny i radiowy, dramaturg, animator kultury. Autor Ballady o ułanach i innych wierszy (1987), antologii Wiersze z Rzeszowskiego (1974), monografii Kartki z dziejów rzeszowskiego teatru (1985), współautor Antologii poezji ukraińskiej (1978), autor Wierszy i przekładów wierszy (2018). Tom Przekłady prozy gromadzi całość prozatorskiego dorobku translatorskiego Jerzego Pleśniarowicza – ponad 120 krótkich opowiadań i „wierszy prozą” ogłaszanych na łamach prasy w latach 1956-1978 oraz dwie przełożone pod koniec życia Tłumacza i opublikowane powieści: Wakacje ze stryjem Rafaelem Vincenta Šikuli (1976) i Powrót Emila Kardina (1978). Jerzego Pleśniarowicza szczególnie interesowały małe formy prozatorskie w literaturze słowackiej, czeskiej, a przede wszystkim – rosyjskiej. „Jakkolwiek utwory te nie przekraczają na ogół kilku stron (niekiedy bywają jeszcze krótsze) – pisał Tłumacz – nie należą wcale do form łatwych, ponieważ lakoniczność i zwartość małej formy stawia przed pisarzem znaczne wymagania. (…) dobre opowiadanie potrafi ze szczególną wyrazistością ukazać tę czy inną stronę życia, przedstawić zdarzenie lub charakter – w sposób przekonywający, głęboki i sugestywny zarazem.”

Jerzy Pleśniarowicz (1920 – 1978) – poeta, tłumacz literatury białoruskiej, czeskiej, słowackiej, rosyjskiej, ukraińskiej, reżyser teatralny i radiowy, dramaturg, animator kultury. Autor Ballady o ułanach i innych wierszy (1987), antologii Wiersze z Rzeszowskiego (1974), monografii Kartki z dziejów rzeszowskiego teatru (1985), współautor Antologii poezji ukraińskiej (1978), autor Wierszy i przekładów wierszy (2018), Przekładów prozy (2019), Przekładów dramatów cz. 1 – 3 (2020 – 2021). Kolejny tom Pism Jerzego Pleśniarowicza: O poezji i recytacji, o dramacie i teatrze gromadzi ponad 120 rozproszonych szkiców powstałych w Lublinie (1936 – 1939; 1945 – 1949) oraz w Rzeszowie (1952 – 1977) na temat współczesnej literatury polskiej, ukraińskiej, białoruskiej, słowackiej, czeskiej oraz o repertuarze rzeszowskiego teatru – plon ćwierćwiecza pracy kierownika literackiego. Są tu również refleksje o wizytach innych teatrów, uwagi historyczne i metodyczne na temat teatru i dramatu oraz notatki teatralne z pobytów w Paryżu, Moskwie, Lwowie, Bratysławie i Pradze. A także obszerne opracowanie teoretyka i praktyka ruchu recytatorskiego, zatytułowane: Praca nad żywym słowem.

Niniejszy tom — Przekłady dramatów cz. 3 — gromadzi osiem dramatów przełożonych przez Jerzego Pleśniarowicza z języka rosyjskiego, w latach 1960—1977, autorstwa Aleksandra Sztejna (1906—1993); Wiktora Rozowa (1913-2004); Siergieja Michałkowa (1913—2009); Aleksandra Wołodina (1919—2001); Leonida Zorina (1924—2020); Emila Bragińskiego (1921—1998) i Eldara Riazanowa (1927—2015); Juliu Edlisa (1929—2009); Georgija Chuchaszwilego (1925—1977). Siedem spośród tych dramatów miało w sumie czternaście realizacji na ośmiu polskich scenach, w Teatrze Polskiego Radia oraz w Teatrze Telewizji Polskiej w latach 1960—1984. Jerzy Pleśniarowicz (1920—1978) — poeta, tłumacz literatury białoruskiej, czeskiej, słowackiej, rosyjskiej, ukraińskiej, reżyser teatralny i radiowy, dramaturg, animator kultury. Autor Ballady o ułanach i innych wierszy (1987), antologii Wiersze z Rzeszowskiego (1974), monografii Kartki z dziejów rzeszowskiego teatru (1985), współautor Antologii poezji ukraińskiej (1978), autor Wierszy i przekładów wierszy (2018), Przekładów prozy (2019), Przekładów dramatów cz. 1 (2020) oraz Przekładów dramatów cz. 2 (2021).

W tomie Przekłady dramatów cz. 2 Jerzego Pleśniarowicza zamieszczono pięć słuchowisk radiowych słowackich autorów: Jána Luknára, Šeba Timko i Karola Jančoška; dwa dramaty dla teatru lalek Ľubomira Feldeka; trzy dramaty czeskie autorstwa Ladislava Smočka oraz Miroslava Stehlika; a także libretto ukraińskiej opery Semena Hułaka-Artemowskiego. Słuchowiska słowackich autorów w przekładzie Pleśniarowicza były realizowane w Rzeszowskiej Rozgłośni Polskiego Radia oraz ogólnopolskim Teatrze Polskiego Radia. Dramaty Feldeka wystawiono na polskich scenach lalkowych oraz w Teatrze Telewizji Polskiej. Dramaty czeskich autorów miały premiery w czterech polskich teatrach. Operę Hułaka-Artemowskiego z polskim librettem wystawiono w Rzeszowie w 1960 roku. Jerzy Pleśniarowicz był poetą, tłumaczem literatury białoruskiej, czeskiej, słowackiej, rosyjskiej, ukraińskiej, reżyserem teatralnym i radiowym, dramaturgiem oraz animatorem kultury. Jego twórczość obejmuje m.in. Balladę o ułanach, antologię Wiersze z Rzeszowskiego oraz monografię Kartki z dziejów rzeszowskiego teatru.