Autorka poddała analizie sprawy, które wniesiono do Sądu Grodzkiego w Krakowie w latach 1946–1950, dotyczące uznania za osoby zmarłe tych osób, które przebywały w obozie w Auschwitz-Birkenau lub w innych miejscach, a los ich pozostawał po wojnie nieznany. Problematyka instytucji uznania za zmarłego nie była jak dotąd badana w sposób, w jaki została ujęta w książce Sylwii Przewoźnik. W literaturze brak jest również kompleksowych opracowań na ten temat. Niniejsza publikacja stanowi zatem nowatorskie spojrzenie na problematykę zaginięć ludności podczas II wojny światowej, ujętą nie tylko z teoretycznego punktu widzenia, także uwzględniając orzecznictwo Sądu Najwyższego, ale przede wszystkim z perspektywy konkretnych spraw zapisanych na kartach akt sądowych. Dr hab. Izabela Lewandowska-Malec, prof. UJ Książka uzupełnia istotny brak w literaturze powojennej historii prawa polskiego w badaniach nad instytucją prawną, jaką jest uznanie za zmarłego. Dotyczy ona zdarzeń mających miejsce bezpośrednio w czasie II wojny światowej, szczególnie Holokaustu ludności żydowskiej. Publikacja powinna zainteresować nie tylko historyków, a zwłaszcza historyków prawa, ale także naukowców innych specjalności, badaczy Holokaustu, dziejów wojskowości, migracji ludności, praw kobiet, badaczy prawa małżeńskiego czy spadkowego w perspektywie historycznej. Dr hab. Zdzisław Zarzycki
Przewoźnik Sylwia Knihy
Tom stanowi przykład interdyscyplinarnego podejścia do zachowań samobójczych i autowiktymizacyjnych, łącząc zaangażowanie teoretyków i praktyków. Różnorodność perspektyw sprawia, że jest to pozycja dla szerokiego grona odbiorców, w tym nauczycieli, psychologów, biegłych sądowych i studentów nauk społecznych. Zebrane teksty dostarczają rzetelnej wiedzy oraz uwrażliwiają na sytuacje osób w kryzysie. Samouszkodzenia i zachowania samobójcze stanowią istotne wyzwanie dla specjalistów z różnych dziedzin, w tym ochrony zdrowia, edukacji i wymiaru sprawiedliwości. Niepokojący jest spadek wieku, w którym młodzi ludzie podejmują próby samobójcze. Przyczyny tych zjawisk są złożone i wymagają współpracy wielu specjalistów, którzy powinni skupić się zarówno na konsekwencjach, jak i przyczynach, a także na tworzeniu programów profilaktycznych. Książka ma charakter monografii wieloautorskiej, a autorzy, prowadząc badania i pracując z pacjentami, przedstawiają trudności, z jakimi borykają się osoby wymagające pomocy, z perspektywy zarówno pacjentów, jak i specjalistów.