Cieślik Ewa Knihy

W 2013 roku władze Chińskiej Republiki Ludowej ogłosiły plan reaktywacji Jedwabnego Szlaku, co przerodziło się w ambitną Belt and Road Initiative (BRI). Inicjatywa miała na celu zacieśnienie relacji handlowych i inwestycyjnych z wieloma krajami, szczególnie w zakresie infrastruktury. Z czasem cele BRI rozszerzyły się, przekształcając się w wielką strategię geopolityczną i geoekonomiczną, której skala jest bezprecedensowa. W szczególności, kraje Europy Środkowo-Wschodniej stały się częścią tego procesu, pomimo że ich relacje gospodarcze koncentrują się na Unii Europejskiej. Chiny, będące czołowym eksporterem, mają rosnącą rolę w regionie, co stwarza zarówno możliwości, jak i konkurencję dla EŚW, zwłaszcza w przemyśle przetwórczym. Format współpracy 16+1 pokazuje gotowość Chin do współpracy z EŚW jako obszarem perspektywicznym. Kryzys gospodarczy z 2008 roku ujawnił zagrożenia dla EŚW, co skłoniło te kraje do poszukiwania alternatywnych partnerów. Książka składa się z trzech rozdziałów: pierwszy opisuje istotę i cele BRI, drugi analizuje relacje EŚW z Chinami, a trzeci bada powiązania w zakresie wartości dodanej w handlu, uwzględniając globalne łańcuchy wartości i korytarze BRI.

W XXI wieku sytuacja Afryki i jej postrzeganie ulegają dynamicznej ewolucji. Wzrost zapotrzebowania na bardziej zaawansowane produkty oraz liberalizacja handlu i kapitału sprawiają, że kontynent zyskuje na znaczeniu w gospodarce światowej. W relacjach Polski z Afryką rośnie rola regionu subsaharyjskiego, który dominuje w polskiej wymianie handlowej i staje się atrakcyjny dla inwestorów. Monografia przedstawia wyniki badań specjalistów z trzech uniwersytetów, odpowiadając na potrzebę ukazania problematyki afrykańskich gospodarek w kontekście współpracy z Polską. Każdy rozdział zawiera wnioski i rekomendacje dla polskich przedsiębiorstw oraz administracji publicznej. Przystępny język sprawia, że książka może być pomocna w nauczaniu studentów różnych kierunków. Publikacja jest cennym wkładem na polskim rynku wydawniczym, podejmując temat relacji ekonomicznych z Afryką Subsaharyjską w sposób międzydyscyplinarny, z dominującą perspektywą ekonomiczną. Mimo niewielkiego znaczenia gospodarki afrykańskiej, według prognoz ONZ kontynent ten wkrótce stanie się domem dla piątej części światowej populacji. Polska powinna zwrócić większą uwagę na Afrykę, traktując ją poważnie. Monografia jest interesującą analizą potencjału inwestycyjnego, jednak wskazuje na brak gotowości Polski do działania na trudnych rynkach. Niezbędne są placówki dyplomatyczne i centra doradcze, a także zrozumienie różnic w oczekiwaniach lokalnych odbiorców.