Pretorianie byli najbardziej uprzywilejowanymi rzymskimi żołnierzami, cieszącymi się najwyższymi zarobkami, krótszym czasem służby i najlepszymi warunkami. Po ponad dwóch stuleciach istnienia, stali się kluczowym elementem władzy, a ich ambicje, szczególnie prefektów, rosły, wypełniając próżnię po słabych cesarzach. W czasach niepewności gwardia często inicjowała istotne zmiany, działając głównie w swoim interesie, a jej prefekci stawali się najważniejszymi graczami na scenie politycznej. Wierność gwardii była niepewna i stanowiła towar rynkowy. Ich uprzywilejowana pozycja, liczebność oraz bliskość do cesarza sprawiały, że stawali się aroganccy i przekonani o swojej niezwyciężoności. Gwardia pretoriańska, niczym uśpiony wulkan, była zawsze gotowa do wybuchu, gdy tylko nadarzała się okazja. Guy de la Bdoyre, brytyjski historyk, studiował archeologię i historię, a jego prace dotyczą historii Rzymu, w tym książki o życiu w Rzymie i wpływie kobiet na cesarstwo.
