Z Knihobotu sa stal Bookbot!
Bookbot

Aries Philippe

    Philippe Ariès bol francúzsky historik, ktorý sa zameral na každodenný život, rodinu a detstvo. Jeho práca preslávila predovšetkým štúdiom premeny západných postojov k smrti. Skúmal detstvo ako sociálny konštrukt, nie ako biologický fakt, a položil tak základy pre seriózne štúdium histórie detstva. Ariès taktiež skúmal sociálnu konštrukciu smrti a umierania, čím založil ďalšie významné pole historického bádania.

    Człowiek i śmierć
    Aches and Epiphanies
    • 2020

      A collection of poetry, prose and thoughts from poet and songwriter, Aries. From love lost to happiness found; from pain to joy and vice versa. The words of the unspoken and raw human emotions come to the fore. For those who have stood face to face with love and it has been terrifying or have hidden secrets behind closed doors. For those who find comfort in the hands of another, you will learn, page by page. As the universe takes its last breath, it looks at you with glittering eyes and smiles. You were worth the destruction.

      Aches and Epiphanies
    • 2011

      Dziś nad śmiercią zapadło milczenie. Konstatacja tego faktu skłoniła Philippe’a Ariesa (1914–1984) do napisania swego opus magnum. Aries, jeden z najwybitniejszych historyków francuskich w XX wieku, autor m.in. słynnej Historii dzieciństwa (Paris 1960; wyd. pol. Warszawa 2010), opisuje w swojej monografii (1977) stosunek człowieka do śmierci w ciągu ostatniego tysiąclecia. Wraz z rosnącą prywatyzacją i indywidualizacją ludzkiego życia śmierć przestaje być czymś „wspólnym”, bliskim, z czym społeczeństwo obcuje w zażyły sposób, i staje się sprawą osobistą. Współczesny człowiek odrzuca samoistność zła, a wraz z tym ratunek przed nim w postaci „dobrej śmierci”. Wiara w zło była niezbędna do oswojenia kresu życia, który teraz nabiera „dzikiego” charakteru: jest przerażającą, irracjonalną wyrwą. Powrót śmierci do „stanu dzikości” sprawia, że dzisiejszy człowiek usiłuje ją przemilczeć. Tę ewolucję Aries wykazuje na podstawie fascynującego (jak zwykle w jego książkach) materiału historycznego z poszczególnych epok. Śmierć, choć tak dojmująca egzystencjalnie, stanowi w jego ujęciu pewien konstrukt społeczny. Badanie jej losów pomogłoby może dzisiejszemu człowiekowi na nowo się z nią „oswoić”.

      Człowiek i śmierć