Publikacja dotyczy Marie de Gournay, przybranej córki Michela de Montaigne, wciąż mało znanej w literaturoznawstwie, historii kobiet i feminizmie. W swojej epoce była istotną postacią intelektualnego Paryża, a jej kontrowersyjna sława wynikała z własnych dzieł oraz edycji Essais jej przybranego ojca. Autorka książki określa ją jako pierwszą francuską emancypantkę, podkreślając jej prekursorską rolę w kształtowaniu idei, które rozwiną się dopiero dwa stulecia później. Marie de Gournay odważnie wkraczała w obszary zarezerwowane dla mężczyzn, takie jak polityka, reforma języka literackiego, filozofia moralna, teologia czy alchemia. Monografia przybliża polskiemu czytelnikowi nie tylko jej postać, ale także kontekst historyczno-literacki przełomu XVI i XVII wieku oraz sylwetki osób związanych z jej twórczością. Ważnym atutem publikacji jest aneks z przekładami dzieł napisanych przez kobiety, w tym Marie de Gournay, Louise Lab oraz Małgorzatę de Valois. Teksty te stanowią cenne źródło dla badań nad historią kobiet i feminizmem. Autorką książki jest dr hab. Barbara Marczuk, prof. UJ, wykładowczyni literatury francuskiej i autorka licznych publikacji dotyczących pisarstwa kobiecego oraz polsko-francuskich związków literackich.
