Hic sunt leones to fraza używana na rzymskich i średniowiecznych mapach, oznaczająca nieznane terytoria. Dla kartografa, pragnącego objąć całą przestrzeń, jest to kluczowy element pracy, granica, bez której mapowanie nie istnieje. Tam, gdzie kończą się kontury mapy, pojawia się biała plama, zasiedlana przez lwy, smoki i mityczne potwory, symbolizujące to, co nieodkryte i tajemnicze. Każdy, kto wkracza w złożony świat życia i twórczości ukraińskiego pisarza Wiktora Petrowa, spotyka się z tym mitycznym bestiarium. Petrow, intelektualista, odzwierciedla główne nurty modernizacyjne XX wieku, a jego literatura dostarcza języka do wyrażenia odrealnienia rzeczywistości. W jego świecie, wszystko, co stałe, rozpływa się jak płatek śniegu na dłoni Doktora Serafikusa, bohatera jego powieści. Metafory mapy oraz proces mapowania zainspirowały autorów monografii do badań nad twórczością Petrowa, eksplorując jej problematyczne aspekty. Figura lwa nie znika wraz z poszerzaniem granic mapy, lecz przeistacza się, a to, co opisane, można ująć jeszcze bardziej szczegółowo. Złożony świat Petrowa, nadal zamieszkiwany przez lwy, czeka na swojego kartografa.
