Tatarzy Rzeczypospolitej Obojga Narodów... T.1

Viac o knihe

W dzisiejszych czasach niewielu mieszkańców Polski zdaje sobie sprawę, że od kilku wieków istnieje w naszym kraju społeczność muzułmańska, czerpiąca z islamskiego Wschodu oraz z kultury ludności kresów wschodnich. To potomkowie Tatarów zamieszkujących ziemie Rzeczypospolitej Obojga Narodów, głównie Wielkiego Księstwa Litewskiego i północno-wschodnich rubieży Korony Polskiej. Obecnie są obywatelami Polski oraz Litwy i Białorusi, które uważają się za spadkobierców Wielkiego Księstwa Litewskiego. Zgodnie z tradycją, ludność ta nazywana jest Tatarami litewskimi, co potwierdzają kroniki, opisy historyczno-geograficzne oraz staropolskie pamiętniki. W dokumentach sejmowych również pojawia się ta nazwa. Próby zastąpienia jej określeniem Tatarzy Wielkiego Księstwa Litewskiego są naukowo nieuzasadnione. Tatarzy litewscy zamieszkujący wschodnie ziemie Rzeczypospolitej powinni być nazywani w ten sposób, zwłaszcza w kontekście czasów przedrozbiorowych. W pracy używam również terminów Tatarzy polscy i Tatarzy polsko-litewscy, odnosząc się do muzułmańskiej ludności Podlasia, która razem ze swoimi współplemieńcami z Litwy i Białorusi tworzy jedną grupę etniczną.