Oni. Homoseksualiści w czasie II wojny światowej

Viac o knihe

Nieliczni Niemcy, którzy wykorzystywali seksualnie i dręczyli innych więźniów w nazistowskich jednostkach penitencjarnych, to mężczyźni skazani w latach 1933-1945 na mocy paragrafu 175, piętnującego relacje homoseksualne. Byli obcy, drapieżni i nieliczni, co sprawiło, że ich historia została zapomniana, a ocaleni przemilczani. W Polsce homoseksualni mężczyźni aresztowani byli w Rawiczu, Międzychodzie, Wronkach, Strzelcach Opolskich i Tarnowie, a następnie wywożeni do obozów, takich jak Sachsenhausen, Buchenwald, Mauthausen, Gross-Rosen oraz Auschwitz-Birkenau-Monowitz. Ci, którzy przeżyli, wracali do domów, a ich groby można znaleźć na polskich cmentarzach. Ich opowieści, choć często niepełne, tworzą rozbudowany wielogłos. Historia osób nieheteronormatywnych w czasie II wojny światowej pozostaje w sferze tabu. Siedemdziesiąt pięć lat po wojnie w Polsce brakuje publikacji na ten temat, a ich istnienie zostało zatarte przez przedwojenne fantazje i nazistowską propagandę. Zrównani z bezimiennymi uwodzicielami i kryminalistami, potrzebują naszej pamięci i buntu przeciwko tym wyobrażeniom. O nich nie da się już dłużej milczeć.