Świat po omacku

Viac o knihe

Książka przedstawia życie osób niewidomych, szczególnie tych, którzy stracili wzrok od urodzenia lub wczesnego dzieciństwa. Autor bada ich unikalne doświadczenia, możliwości oraz ograniczenia, a także kulturowe i społeczne konteksty ich życia. Celem jest odpowiedź na pytania dotyczące nauki roli „nienormalnych” i „niepełnosprawnych”, wpływu długotrwałego pobytu w specjalnych ośrodkach oraz adaptacji do kultury wizualnej przez osoby, które nie mają doświadczeń wzrokowych. Autor eksploruje, jak niewidomi dostosowują się do norm dotyczących wyglądu oraz jak radzą sobie z praktycznymi ograniczeniami wynikającymi z braku zmysłu wzroku. Podstawą rozważań są badania etnograficzne przeprowadzone w latach 2011-2017 wśród 22 osób niewidomych w wieku 18-42 lat. Autor nawiązał również kontakty z innymi niewidomymi, ich rodzinami oraz pracownikami instytucji wspierających tę grupę. Badania stanowią próbę realizacji etnografii opartej na współpracy, a komentarze uczestników zamieszczone na końcu rozdziałów podkreślają ich zaangażowanie w proces badawczy.