Dziennik 1915-1917

Viac o knihe

Wydane przez SEW UW Dzienniki Władysława Wielhorskiego, dyrektora Instytutu Wileńskiego, ukazują niezwykłą postać historyczną, działacza mniejszości, polityka i publicysty. Wielhorski był teoretykiem i praktykiem rolnictwa, badaczem stosunków narodowościowych oraz administratorem ważnej placówki naukowej. Odkrycie jego dziennika, opisującego lata okupacji niemieckiej na Litwie, to cenny dokument, który przybliża zapomniany obszar dawnej guberni kowieńskiej i międzywojennej Litwy, koncentrując się na życiu Polaków. W kontekście ograniczonej liczby polskich źródeł z tego okresu, wydanie dziennika jest istotnym wkładem w badania historyczne, oferującym nowe perspektywy na lokalną historię i codzienne życie. Publikacja oryginalnej wersji po polsku, po wcześniejszym tłumaczeniu na litewski, jest godna pochwały, ukazując unikalny obraz życia polskiego dworu w litewskiej wsi w trudnych latach 1915-1917. Dziennik ten z pewnością wzbogaci wiedzę o biografii autora oraz relacjach między tradycyjną elitą litewską a modernizującym się społeczeństwem. Władysław Wielhorski (1885–1967) był absolwentem Studium Rolniczego Uniwersytetu Jagiellońskiego, aktywnym działaczem w Republice Litewskiej oraz dyrektorem Instytutu Naukowo-Badawczego Europy Wschodniej. Po wojnie osiedlił się w Londynie, gdzie zmarł.