Zapiski oficera z niewoli

Viac o knihe

Wspomnienia majora Piotra Nikołajewicza Palija przenoszą czytelnika w świat obozowego życia, przypominając dzieła Sołżenicyna i Herlinga-Grudzińskiego. Palij, więzień obozów w Podnieśnie i Zamościu, przeżywa morderczy marsz do klasztoru na Łysej Górze, a następnie trafia do Peenemunde jako inżynier. Jego opowieść obejmuje również czasy przedwojenne oraz doświadczenia wojenne, kiedy to zostaje wzięty do niewoli przez Niemców, stając się jednym z wielu czerwonoarmistów skazanych na cierpienie za drutami. Książka stanowi rozliczenie z brutalnym systemem Stalina, w obliczu którego Palij, jak każdy rosyjski oficer, staje przed tragicznym dylematem: wrócić do Rosji i trafić do łagru, zginąć w procesie o zdradę, czy dołączyć do armii Własowa, walcząc z Rosją Stalina u boku Hitlera. Palij, prawdopodobnie przybrane nazwisko, może być w rzeczywistości Drozdow. Jako inżynier przed wojną, był więziony przez NKWD za „ukraiński nacjonalizm”, a po mobilizacji w 1941 roku brał udział w budowie Linii Mołotowa i obronie Dniepru. Po wojnie unika repatriacji, trafia do USA i pracuje w koncernie Lockheed, prawdopodobnie w ramach operacji „Paperclip”, związanej z jego doświadczeniem w zakładach Wernera von Brauna.