Abstynenci z premedytacją

Viac o knihe

Tadeusz Dołęga-Mostowicz, jeden z najpoczytniejszych prozaików dwudziestolecia międzywojennego, był publicystą o ostrym piórze i zadeklarowanym przeciwnikiem sanacji, choć z szacunkiem wypowiadał się o marszałku Piłsudskim. Jego życie i twórczość są znane, głównie dzięki badaniom profesora Józefa Rurawskiego. Przygotowywany do druku tom niewydanych dotąd tekstów Mostowicza może wnieść nowe spojrzenie na jego dorobek. Zbiór zawiera felietony, recenzje, notatki prasowe i szkice, które ukazały się w „Rzeczpospolitej” w latach 1924-1928. Lektura tych tekstów ukazuje dynamiczny rozwój Mostowicza jako publicysty, zarówno pod względem stylistycznym, jak i zmieniającego się spojrzenia na kulturę polską lat 20. i 30. Wczesne teksty, choć czasem nacechowane młodzieńczym patosem, nie obniżają ich wartości. Zawierają refleksje nad różnorodnymi aspektami kultury międzywojnia, w tym sprawozdania, felietony krytyczne i rozmowy z wybitnymi postaciami. Autor podkreśla znaczenie spuścizny polskiej literatury, wskazując na jej zapomnienie w XX wieku. Zaskakuje aktualność niektórych spostrzeżeń, zwłaszcza dotyczących życia społeczno-politycznego. Z trzeciego tomu wyłania się Dołęga-Mostowicz, zarówno znany, jak i nieznany, z przenikliwymi spostrzeżeniami, które stanowią esencję jego twórczości.