Jean-Rodolphe Perronet - prekursor naukowego zarzą

Viac o knihe

Refleksja naukowa w zarządzaniu opiera się na wielowiekowych doświadczeniach organizacji pracy w różnych epokach. Zasady planowania, kierowania, przywództwa i podejmowania decyzji, które dziś są badane w naukach o zarządzaniu, nie mogłyby powstać bez tych doświadczeń. Już w czasach prehistorycznych ludzie podejmowali różnorodne formy zorganizowanego działania, co potwierdzają znaleziska archeologiczne. Żyjąc w społecznościach, musieli rozwiązywać codzienne problemy i wykonywać prace, które były fundamentem ich bytu. Rewolucja neolityczna, rozpoczęta około 10000-4000 p.n.e. na Bliskim Wschodzie, oznaczała przejście od koczowniczego trybu życia do osiadłego, opartego na rolnictwie, co zapoczątkowało rozwój pierwszych cywilizacji. Egipcjanie już wtedy stosowali zasady zarządzania przy budowie piramid, które stały się symbolem sprawnej administracji. W Babilonie, którego osiągnięcia przypomina zrekonstruowana Brama Isztar, również rozwinięto zarządzanie na dużą skalę. Rzymianie z kolei osiągnęli znaczne sukcesy w administracji i wojskowości. W przednaukowym okresie zarządzanie traktowano jako praktyczną działalność opartą na doświadczeniach organizacyjnych, a wiedza zgromadzona przez wieki tworzy dziedzictwo współczesnej nauki o zarządzaniu.