Táto rodinná sága sleduje osudy prosperujúcej nemeckej židovskej rodiny na začiatku 20. storočia. Prostredníctvom ich života, nádejí a sklamaní autorka majstrovsky vykresľuje búrlivú dobu, ktorá je plná spoločenských zmien a vojnových hrozieb. Román s citom pre historické detaily a osobné drámy zachytáva premeny identity a hľadanie koreňov v neľahkých časoch. Ide o pútavé rozprávanie o sile rodinných pút a odolnosti tvárou v tvár nepriazni osudu.
Keine dunkle Wolke scheint das Leben des jüdischen Kaufmanns Johann Isidor Sternberg und seiner Familie an „Kaisers Geburtstag“, am 27. Januar 1900, zu trüben. Doch die harmonische Idylle erfährt bald ihre ersten Brüche.
Román je pokračováním rodinné ságy Dům v Rothschildově aleji, která líčí osudy židovské rodiny Sternbergů. Autorka se vrací do rodiny Sternbergů v době, kdy děti dospívají, a popisuje dobu do roku 1937, pro Židy v Německu naprosto osudovou. Prožíváme s Annou a Klaudií změnu chování jejich spolužaček, přítelkyň a nápadníků, když se Hitler v roce 1933 dostal k moci a skrytá diskriminace Židů se stala veřejnou věcí. Členové rodiny jsou konfrontováni s novými urážkami, nařízeními a zákazy. Mladší se zpočátku bouří a začínají chápat rozsah své tragédie až po tvrdých srážkách s nenávistí. Syn rodiny a zeť přicházejí o práci, starý pan Sternberg musí prodat veškeré obchody a domy, aby měla rodina z čeho žít. Po uvěznění starého přítele doktora Meyerbeera svoluje, aby si děti podaly žádosti o vystěhování do Jižní Afriky a do Palestiny. Jejich vyřízení trvá měsíce a nakonec se rodina skutečně rozdělí. Autorka nás ušetří líčení válečných let, ale po dočtení knihy nikdo nezůstane na pochybách, co čeká pětasedmdesátiletého Johanna Isidora Sternberga a jeho ženu Betsy. Román Děti z Rothschildovy aleje je barvitým a napínavým líčením lidských osudů na pozadí předválečné doby Hitlerova vzestupu v Německu.
Niektórym udało się uciec. Tych, którzy pozostali, przepędzono niczym bydło ku Wielkiej Hali Targowej: Victorię z dziećmi oraz jej rodziców. Annie, nieślubnej córce Johanna Isidora, udaje się w zamieszaniu wyciągnąć z kolumny córeczkę Victorii, Fanny, i wraz z nią uciec. Co trzyma przy życiu ludzi, którzy stracili wszystko? Czy można powrócić do życia sprzed czasów wielkiego strachu? Po zakończeniu wojny Sternbergowie miotają się między nadzieją a zwątpieniem. Czy ktoś z ich bliskich przeżył? Pierwsze wiadomości przychodzą po miesiącach, ale dopiero po latach można nawiązać kontakt z zagranicą – części rodziny udało się wyemigrować z Niemiec – do Holandii, Palestyny i Afryki Południowej. Radość z nielicznych ponownych spotkań jest ogromna. Ale pojawiają się kolejne pytania: dlaczego właśnie im się udało? I czy można jeszcze normalnie żyć po tym wszystkim, co się wydarzyło? Śmiać się? Autorka z niezwykle ludzkim podejściem i dzięki bardzo plastycznym obrazom pokazuje to, co spotkało poszczególnych członków rodziny Sternbergów, ale składa także hołd niemieckim kobietom, które stały wśród ruin na zgliszczach swojego dotychczasowego życia, a mimo to się nie poddały.
„Z dziećmi powróci nadzieja”, mówi Betsy Sternberg, kiedy we wrześniu 1948 roku wraca do starego mieszkania przy alei Rothschildów. Szkody po bombardowaniach zostają krok po kroku usunięte, drzewo wiśni w ogrodzie wciąż stoi, ptaki ćwierkają. Fritz otwiera nową kancelarię, a Erwin dostaje pracę w Domu Amerykańskim. Odnajduje się nawet ich była gospodyni. Pewnego dnia w drzwiach staje Alice, najmłodsza córka, a wraz z nią jej rodzina. Ostatnie lata spędzili w Południowej Afryce, gdzie oprócz apartheidu odzywały się co jakiś czas antysemickie resentymenty. Mimo wszystko udało im się zdobyć niewielką fortunę. Wojna nie minęła jednak bez śladu. Dla tych, którzy przeżyli, życie nie będzie już takie samo. Przyszłość, bezpieczeństwo – to słowa bez pokrycia. Niemniej wierzą w nowy początek. Czwarty, ostatni tom sagi rodziny Sternbergów.