Nico Rost Knihy

Deníkové zápisky autora, bývalého vězně v Dachau. Zachycují diskuse, které měli zajatí intelektuálové různých národností, "muži, v každé situaci setrvávající na právu myslit. Uprostřed hromad mrtvol postižených skvrnitým tyfem pokračují ve svém studiu, pokračují zpaměti a z tajnězískaného materiálu i za bombardování, i tehdy, když salvy z pušek vyřizují tucty zajatých sovět. vojáků. Rost nazývá protijed, který je ochraňuje před smrtí, vitaminem L a B(literatura a budoucnost). Lhostejno, zda je to Goethe nebo Herder, Augustinovo vyznání, životopis Františka z Assisi, Novalis nebo Lessing, Stendhal nebo Renan. V těchto vězeňských barácích, v diskusích tváří v tvář smrti se ukazuje, jak mnoho každý z nich přispěl k výstavbě lidství." (Podle A. Seghersové)

Nico Rost werd vooral bekend als vertaler van de Duitse literatuur en vertaalde in de jaren '20 en '30 werken van schrijvers zoals Anna Seghers en Joseph Roth. Zijn meest indrukwekkende werk is het kampdagboek dat hij in 1947 publiceerde, waarin hij zijn ervaringen in het concentratiekamp Dachau beschrijft. Tijdens zijn verblijf in Berlijn werd hij communist en na zijn arrestatie in 1943 belandde hij in Dachau, waar hij tot de bevrijding door de Amerikanen op 30 april 1945 verbleef. Door een beenabces kwam hij in de ziekenbarak terecht, wat hem de mogelijkheid gaf om met medegevangenen te praten en hen te helpen. Rost hield vanaf zijn eerste dag in het kamp een dagboek bij, geholpen door medegevangenen die hem papier gaven. Hij beschrijft de wreedheid van de SS, de slachtoffers van vlektyfus, maar ook de onderlinge steun en de gesprekken met andere gevangenen. De essentie van zijn dagboek ligt in de manier waarop hij deze ervaringen verwerkt en zijn menselijke waardigheid behoudt. Literatuur, vooral de werken van Goethe en Schiller, biedt hem een ontsnapping aan de dagelijkse ellende. Rost schrijft: "Vitamine L (literatuur) en T (toekomst) lijken me de beste bijvoeding." Het bijhouden van zijn dagboek werd zo een manier om te overleven in de barbarij van het kamp, en met zijn werk heeft hij een monument opgericht voor zijn medegevangenen en de kracht van menselijke waardigheid getoond.

The great novel of 1920s Berlin life, in a superb new translation by Michael Hofmann Franz Biberkopf is back on the streets of Berlin. Determined to go straight after a stint in prison, he finds himself thwarted by an unpredictable external agency that looks an awful lot like fate. Cheated, humiliated, thrown from a moving car; embroiled in an underworld of pimps, thugs, drunks and prostitutes, Franz picks himself up over and over again - until one day he is struck a monstrous blow which might just prove his final downfall. A dazzling collage of newspaper reports, Biblical stories, drinking songs and urban slang, Berlin Alexanderplatz is the great novel of Berlin life: inventing, styling and recreating the city as reality and dream; mimicking its movements and rhythms; immortalizing its pubs, abattoirs, apartments and chaotic streets. From the gutter to the stars, this is the whole picture of the city. Berlin Alexanderplatz brought fame in 1929 to its author Alfred Döblin, until then an impecunious writer and doctor in a working-class neighbourhood in the east of Berlin. Success at home was short-lived, however; Doblin, a Jew, left Germany the day after the Reichstag Fire in 1933, and did not return until 1945. This landmark translation by Michael Hofmann is the first to do justice to Berlin Alexanderplatz in English, brilliantly capturing the energy, prodigality and inventiveness of Döblin's masterpiece.

Autobiografie van de expressionistische toneelschrijver Ernst Toller (1893-1939) over zijn jeugd, zijn oorlogservaringen en vooral de vooraanstaande rol die hij in de kortstondige Beierse Radenrepubliek van arbeiders, boeren en soldaten in 1919 speelde.