Gabriela Bossis (1874-1950) była francuską katoliczką, laiką, aktorką i mistyczką, najbardziej znaną z dziennika, On i ja. Książka ta relacjonuje jej życie w bliskości z Panem, dialogi z Jezusem, które przychodziły do niej jako "wewnętrzny głos" i które zarejestrowała w serii tekstów od 1936 roku aż do niedługo przed swoją śmiercią w 1950 roku.
Trzytomowa książka jest swoistym duchowym pamiętnikiem, w którym zapisany jest wewnętrzny dialog duszy z Jezusem Chrystusem. Gabriela zapisywała słowa wewnętrzne - jest to zjawisko znane w dziejach mistyki chrześcijańskiej - pochodzące nie od niej samej, nie z jej fantazji, lecz od samego Chrystusa. Niejednokrotnie były to odpowiedzi na pytania związane z konkretnymi sytuacjami, trudnościami czy problemami, które wtedy przeżywała. Z tych zapisków odsłania się postać tego samego Mistrza, który usiadł kiedyś w Betanii na podwórku domu Łazarza i Marty, z Marią u Swych stóp i prowadzi z Czytelnikami dalszy ciąg dialogu tam zapoczątkowanego na temat poszukiwania owej najlepszej cząstki (Łk 10, 42), której jedynie w życiu potrzeba.
Rozhovory Stvoriteľa so svojím stvorením. Duchovný denník Francúzsky Gabriely Bossis.
Die dreibändige Buchreihe ist ein spirituelles Tagebuch, in dem der innere Dialog der Seele mit Jesus Christus festgehalten ist. Gabriela notierte innere Worte - ein Phänomen, das in der Geschichte der christlichen Mystik bekannt ist - nicht von ihr selbst stammend, nicht aus ihrer Fantasie, sondern von Christus selbst. Oft waren es Antworten auf Fragen zu konkreten Situationen, Schwierigkeiten oder Problemen, die sie damals erlebte. Aus diesen Aufzeichnungen offenbart sich die Gestalt des gleichen Meisters, der einst in Bethanien im Hof des Hauses von Lazarus und Martha saß, mit Maria zu seinen Füßen, und führt mit den Lesern den fortgesetzten Dialog über die Suche nach dem besten Teil (Lk 10, 42), den man im Leben wirklich braucht.
