Bookbot

Po piśmie

Hodnotenie knihy

Parametre

  • 416 stránok
  • 15 hodin čítania

Viac o knihe

Koniec pisma i człowiek tracący podmiotowość w nowym dziele Jacka Dukaja to intelektualna podróż po fascynujących zagadnieniach współczesnej cywilizacji. Przez tysiąclecia pismo, książki i biblioteki były nośnikami wiedzy, a technologia pisma stworzyła cywilizację. Myślenie pismem oznacza myślenie symbolami i ideami, co daje dostęp do emocji i przeżyć innych. Dukaj ukazuje ludzkość na progu nowej ery, w której technologie transferu przeżyć, od fonografu po wirtualną rzeczywistość, wyprowadzają nas z domeny pisma. Coraz bardziej odzwyczajamy się od podmiotowego ja, a miliardy codziennych wyborów producentów i konsumentów kultury przyspieszają ten proces. Przykłady to rezygnacja z pisania listów na rzecz telefonów, zamiana powieści na seriale, czy wyrażanie sprzeciwu politycznego poprzez filmy zamiast artykułów. W erze postpiśmiennej miejsce człowieka-podmiotu zajmują bezpośrednio przekazywane przeżycia. Pojawia się pytanie, czy możemy powiedzieć o sobie: jestem oglądaniem serialu, jestem śledzeniem celebów na Instagramie. Człowiek staje się maszyną do przeżywania, a narzędzia, które stworzył, coraz częściej posługują się nim.

Vydanie

Nákup knihy

Po piśmie, Jacek Dukaj

Jazyk
Rok vydania
2019
product-detail.submit-box.info.binding
(pevná)
Akonáhle sa objaví, pošleme e-mail.

Platobné metódy

4,1
Veľmi dobrá
504 Hodnotenie

Tu nám chýba tvoja recenzia

Jazyk
poľsky
Vydavateľ
Literackie
Rok vydania
2019
Väzba
pevná
Počet strán
416
ISBN10
830806874X
ISBN13
9788308068748
Série
Hodnotenie
4,05 z 5
Anotácia
Koniec pisma i człowiek tracący podmiotowość w nowym dziele Jacka Dukaja to intelektualna podróż po fascynujących zagadnieniach współczesnej cywilizacji. Przez tysiąclecia pismo, książki i biblioteki były nośnikami wiedzy, a technologia pisma stworzyła cywilizację. Myślenie pismem oznacza myślenie symbolami i ideami, co daje dostęp do emocji i przeżyć innych. Dukaj ukazuje ludzkość na progu nowej ery, w której technologie transferu przeżyć, od fonografu po wirtualną rzeczywistość, wyprowadzają nas z domeny pisma. Coraz bardziej odzwyczajamy się od podmiotowego ja, a miliardy codziennych wyborów producentów i konsumentów kultury przyspieszają ten proces. Przykłady to rezygnacja z pisania listów na rzecz telefonów, zamiana powieści na seriale, czy wyrażanie sprzeciwu politycznego poprzez filmy zamiast artykułów. W erze postpiśmiennej miejsce człowieka-podmiotu zajmują bezpośrednio przekazywane przeżycia. Pojawia się pytanie, czy możemy powiedzieć o sobie: jestem oglądaniem serialu, jestem śledzeniem celebów na Instagramie. Człowiek staje się maszyną do przeżywania, a narzędzia, które stworzył, coraz częściej posługują się nim.