Bookbot

Fenomenologia ducha

Hodnotenie knihy

Viac o knihe

Fenomenologia ducha, opublikowana w 1807 roku przez Georga Wilhelma Friedricha Hegla, jest pierwszym głównym dziełem filozofa i częścią jego systemu naukowego. Hegel opisuje w nim wznoszenie się ducha od prostej percepcji przez świadomość, samoświadomość, rozum, ducha i historię aż do absolutnej wiedzy ducha świata. Bada proces powstawania nauki jako jedności treści i metody oraz zjawiska ducha jako urzeczywistnienia siebie i jedności bytu i nicości. W systemie naukowym pojęcie jest miejscem prawdy, a nie tylko postrzegania. Poznanie prawdy polega na tym, że przeciwieństwo podmiotu i przedmiotu dialektycznie znika na wyższym poziomie, co oznacza, że obie strony tworzą jedność. Dzieło porusza podstawowe zagadnienia z zakresu epistemologii, etyki i filozofii historii. Szczególnie istotne jest rozdział o samoświadomości, który zawiera dialektyczne rozważania nad władzą i niewolnictwem, stanowiąc kluczowy punkt wyjścia dla analizy stosunków klasowych w społeczeństwie burżuazyjnym.

Nákup knihy

Fenomenologia ducha, Georg Wilhelm Friedrich Hegel

Jazyk
Rok vydania
2003
product-detail.submit-box.info.binding
(pevná)
Akonáhle sa objaví, pošleme e-mail.

Platobné metódy

4,0
Veľmi dobrá
18223 Hodnotenie

Tu nám chýba tvoja recenzia

Titul
Fenomenologia ducha
Jazyk
poľsky
Rok vydania
2003
Väzba
pevná
ISBN10
8387045942
ISBN13
9788387045944
Prvé vydanie
1807
Pôvodný názov
Phänomenologie des Geistes
Hodnotenie
3,95 z 5
Anotácia
Fenomenologia ducha, opublikowana w 1807 roku przez Georga Wilhelma Friedricha Hegla, jest pierwszym głównym dziełem filozofa i częścią jego systemu naukowego. Hegel opisuje w nim wznoszenie się ducha od prostej percepcji przez świadomość, samoświadomość, rozum, ducha i historię aż do absolutnej wiedzy ducha świata. Bada proces powstawania nauki jako jedności treści i metody oraz zjawiska ducha jako urzeczywistnienia siebie i jedności bytu i nicości. W systemie naukowym pojęcie jest miejscem prawdy, a nie tylko postrzegania. Poznanie prawdy polega na tym, że przeciwieństwo podmiotu i przedmiotu dialektycznie znika na wyższym poziomie, co oznacza, że obie strony tworzą jedność. Dzieło porusza podstawowe zagadnienia z zakresu epistemologii, etyki i filozofii historii. Szczególnie istotne jest rozdział o samoświadomości, który zawiera dialektyczne rozważania nad władzą i niewolnictwem, stanowiąc kluczowy punkt wyjścia dla analizy stosunków klasowych w społeczeństwie burżuazyjnym.