Pamiętniki

Viac o knihe

Świat Stefana Kieniewicza odszedł w przeszłość, a jego kontury zacierają się. Autor opowiada o dojrzewaniu do życia rodzinnego i publicznego, ocala wiele szczegółów rzeczywistości pierwszej połowy XX wieku, budując emocjonalną więź z czytelnikiem. Urodził się w carskiej Rosji, stracił dom przed rozpoczęciem nauki w Polsce. Mimo że nie strzelał ani nie galopował, zdobył pełne wykształcenie, czytając światową literaturę w pięciu językach, nie uważając się za poliglotę. Z pasją uczestniczył w karnawałach i badał archiwa. Po założeniu rodziny nadeszła wojna, a dziesięć lat później uznał, że jedynie M4 jest mu potrzebne. Konspiracja, powstanie i obozy koncentracyjne umocniły jego wiarę i pozwoliły lepiej zrozumieć epokę, której badaniu poświęcił życie. Choć unikał polityki, stał się głosem środowiska. Był sumiennym korespondentem, ale nie zgadzał się z opinią, że pamiętniki mogą zastąpić historyków. Stefan Kieniewicz (1907–1992) pochodził z rodziny ziemiańskiej, w wolnej Polsce wybrał drogę inteligenta, służąc jako uczony i konspirator. Ukończył studia w Poznaniu, Warszawie i Krakowie, a podczas wojny działał w Biurze Informacji i Propagandy AK, ranny w powstaniu, trafił do obozu. Po wojnie pracował w Instytucie Historycznym UW i PAN, zdobywając sławę jako badacz powstania styczniowego.