Czerwone tarcze

Viac o knihe

Ponadczasowa opowieść o odrodzeniu Królestwa Polskiego w XII wieku, w czasach krucjat, pańszczyzny i bratobójczych walk. Książę Henryk Sandomierski, syn Bolesława Krzywoustego, wyrusza w niebezpieczną podróż przez Europę, zostawiając za sobą rozbitą Polskę, targaną konfliktami między ambitnymi władcami. Odwiedza klasztory i zamki, dociera do Rzymu, Palermo, a następnie do Ziemi Świętej, gdzie walczy z templariuszami przeciwko Saracenom. Jego wizja korony symbolizuje Polskę zjednoczoną, silną, rządzącą sprawiedliwie przez jednego władcę. Po powrocie do Sandomierza ma plan działania, jednak staje przed pytaniem, czy posiada wystarczającą charyzmę, by zrealizować swoje ambicje. Czy ten melancholijny marzyciel potrafi zdobyć się na okrucieństwo i poświęcenie, aby scentralizować władzę? Iwaszkiewicz pisał tę historię jako remedium na beznadzieję sytuacji politycznej w Europie lat trzydziestych XX wieku, będąc przygnębionym obowiązkami dyplomatycznymi w Kopenhadze. Jarosław Iwaszkiewicz (1894–1980) był pisarzem, poetą i eseistą, wielokrotnie wymienianym wśród kandydatów do Nagrody Nobla, współtworzącym grupę poetycką Skamander i aktywnie działającym w polskim życiu literackim. Jego proza, wyrazista i oryginalna, pozostaje na uboczu głównych nurtów.